TC de Markies
© DaDo 2018 Tourclub de Markies uit Bergen op Zoom        info@tcdemarkies.nl

Ritverslagen TC de Markies 2018

THE CONTINUEING STORY.... (Verslag van Clubrit Vlake op 15 april 2018) Dat we een raar seizoen hebben is niemand ontgaan tot nu toe, denk ik! Vandaag werd daar weer een bijzonder hoofdstuk aan toegevoegd. Bijzonder vandaag was het grote aantal lekke banden onderweg naar Vlake. We houden geen statistieken bij als het gaat om pech onderweg, maar vandaag scoren we hoog in zo'n klassement. Volgens mij waren er zo'n 10 lekke banden vandaag, waarvan drie alleen al van Jan Kees. Maar terug naar het begin. Voor vandaag had het bestuur aangekondigd dat er een groepsfoto gemaakt zou worden. Begin deze week waren de voorspellingen bijzonder gunstig hiervoor met veel zon en temperaturen in de 20 graden. Zo lang vooruit voorspellen is en blijft lastig bleek deze week ook weer. Uiteindelijk mochten we blij zijn met een graadje of 14 en bleef het wel droog nadat er vannacht de nodige neerslag gevallen was. De wegen waren op veel plaatsen nog nat en overal lagen plassen. Misschien wel de grootste aanjager als het om onze lekke banden ging. Iets na negenen vertrokken we. We reden uit met de schoonvader van Bas van Tetering en zijn zoontje in de bus. Het werd voor hem niet echt een ontspannen ritje met al die lekke banden. Via de Markiezaatsweg en de Antwerpsestraatweg werd koers gezet naar het zuiden. Het binnenbanddijkje werd zorgvuldig vermeden omdat die zo lek als een mandje is. Ik houd het tempo bewust aan de lage kant. Op de eerste plaats om eventuele laatkomers de mogelijkheid te bieden om op een fatsoendelijke manier nog aan te sluiten, maar zeker ook omdat mijn benen niet zo erg goed aanvoelden. Gisteren hebben we met vijf man (Rene v D, Jochem, Arjan, Kees en ik) alvast de eerste etappe van de Vogezen-vierdaagse verkend. Die verkenning liep prima. Zowel de rit zelf als ook de route door het Vlaamse landschap. Dit smaakte naar meer! Dat lange weekeinde gaat een toppertje worden!! Maar al met al hadden we bijna 150 kilometer afgelegd en dat voelde ik best wel.... Eenmaal op de oude Rijksweg voeren Charl en ik, we zouden de eerste 30 kilometer gebroederlijk op kop rijden, wat op en reden we een keurig tempo van 32 km/uur. Al snel liepen we in op een grote groep voor ons die even daarvoor stil had gestaan voor lekke banden(!) Even snel inschatten hoe snel dat ze reden en na kort overleg met Charl besluiten we er achter te blijven. Inhalen op het fietspad is niet mogelijk met twee zulke grote groepen. Het alternatief zou inhalen via de hoofdbaan zijn. Maar de club voor ons reed ongeveer 31 km/uur en dat was dus goed genoeg wat mij betreft. Na de bruggen over het kanaal sloegen ze af de polder in en hadden we de weg weer voor onszelf! Na ongeveer 25 kilometer komt Danny naar voren. Er zijn dan al flink wat lekke banden geweest en de bus is opgehouden hierdoor. Ook ontbreken er nog wat leden, oa Jan Kees, Arjan  en Jochem rijden op gepaste afstand. Na overleg met Rene zetten we de boel stil en is het lang wachten op de bus en de achterblijvers. Danny zelf besluit de tijd te gebruiken om zijn buitenband te vervangen. Dat was een show op zich! Uiteindelijk is iedereen weer helemaal heel en kunnen we verder. Via het station van Kruiningen en het plaatsje Vlake, naamgever van de tunnel in de A58, rijden we de polder in richting het kanaal. Dat kanaal steken we vandaag echter niet over, maar hier buigen we zuidwaarts en ervaren we dat er best een stevig windje tegen staat. Maar als snel staan we weer stil. Opnieuw zijn er meerdere lekke banden en moeten de ongelukkigen gaan zoeken naar nieuwe bandjes. Ook is de bus nu even kwijt en blijft er niets anders over dan alles weer stilzetten. Inmiddels schijnt het zonnetje en valt het nog niet eens zo erg om even te dollen en sanitair te ontspannen. Al snel rijden we weer en passeren we de oude veerhaven. Nu wijken we even af van de geplande route om een beetje af te snijden. We hebben immers al redelijk wat tijd verspeeld! Maar ook nu heeft Jan Kees weer lek. Zijn derde voor vandaag. Er is geen bus en dus staan we weer allemaal stil. Gelukkig hebben we de bus snel aan de lijn en laten we Jan Kees hier achter. Hij zal uit de bus een nieuw wiel krijgen. Kopover kop met Bas zet hij de achtervolging in. Net op tijd voor de finales sluit hij weer aan! De finale gaat van start. Oud lid Hylke set zich op kop en trapt kilometers een stevig tempo. Niemand heeft de ambitie om het hard te maken en daarom duurt het best nog even voor de eerste versnelling plaats vind. Volgens mij was het Folke die van achteruit er vandoor gaat. Blijkbaar is iedereen nog vers en wordt er snel gereageerd. Daarna is het Jan Kees die een poging doet. Arjan duikt er achteraan en nu is het afwachten wie nog meer gaat reageren. Eén voor een springen leden nu het gat is. Als ook Johan reageert besluit ik mee te gaan. Het resultaat is dat we even later weer allemaal samen rijden. Voor zover ik kon zien zat iedereen er nog bij. Daarna is het weer aan Huub. Folke reageert snel en ook Bas sluit even later aan. Daarna kijkt iedereen naar elkaar en mogen zij met z'n drieën een leuk gaatje pakken. Maar je voelt aan alles dat dit ook niet gaat lukken. Langzaam maar zeker gaat bij de achtervolgers het tempo omhoog. En als dan Johan op de trappers gaat staan en Jan Kees ook mee gaat doen is het gatvrij rap overbrugt. Niemand gaat vandaag het verschil maken is dan al wel duidelijk. Toch probeert Folke het nog een keer maar ook dat resulteert niet in iets positiefs voor hem. De laatste die probeert is Jan Kees. Hij demarreert niet echt maar desondanks krijgt hij een gaatje. Maar ook dat is niet voldoende. In de veronderstelling dat de streep zo'n driehonderd meter voor het bordje getrokken ligt zet ik aan en geef eventjes alles. Maar de streep doemt maar niet op! De laatste driehonderd meter zijn teveel voor mij en iedereen komt over me heen. Uiteindelijk is het Folke die met de laatste kracht de sprint wint voor Johan en Charl. AL met al een mooie finale en een verdiende winnaar! Terug bij het strandhuys wordt een groepsfoto gemaakt en kunnen we onder het genot van koffie en thee in de zon nog even nagenieten van weer een bijzondere clubrit! Daan De lente is begonnen! (Op de kalender...) we spreken 25 maart 2018. En als club zijn we toe aan clubrit nummer twee! Vandaag stonden er 30 leden aan de start en samen met de 21 van twee weken geleden komt het totaal in de eerste vier weken dus op 51. Een absoluut dieptepunt in de historie van de club, in ieder geval van de laatste 20 jaar. Het vorige laagterecord stond op 2005. Toen werd de eerste rit afgelast en stond de teller 'slechts' op 103 leden. Dan is 51 minder dan de helft van toen. En om het contrast nog groter te maken: In 2012 kwamen bij de eerste vier ritten maar liefst 172 leden opdagen, een gemiddelde van 43... Maar tot zover genoeg statistieken! Het weer komt dit weekeinde eindelijk in een wat rustiger vaarwater. De wind is rustig te noemen en het zonnetje laat zich geregeld zien, zij het wat fletsjes deze zondagmorgen. Ik was vooraf benieuwd wat dat met de opkomst zou doen? Zouden leden thuis blijven voor de eerste grand prix fomule 1 van dit seizoen waar Max een bescheiden zesde plek weet te behalen? Eigenlijk had ik een beetje verwacht dat leden eindelijk blij zouden zijn om weer in clubverband de weg op te gaan. Maar dan is de 30 leden plus twee aspirant leden wel aan de magere kant? Wordt dit een trend voor het komende seizoen? Ik hoop van niet..... Iets na negen uur vertrekken we op weg naar Zeeland voor een rondje via Waarde. Rondje Waarde was vroeger een klassieker bij de club. In de tijd dat we nog niet zo veel routes hadden werd deze rit diverse keren in een seizoen gereden. Een recht toe recht aan rit die ons eerst een eind Zeeland in voert om vervolgens langs de Westerscheldedijk terug te keren. Enige punt van aandacht is de wind, die op de Zeeuwse wegen je behoorlijk parten kan spelne. Met de wind hoeven we vandaag geen rekening te houden. En dat is te merken aan het tempo dat ontwikkeld wordt. Vooraan houden de koprenners er een strak ritme op na. Eigenlijk gaat het wel te hard, maar niemand komt in de problemen. We volgen het fietspad langs de oude rijksweg westwaarts. Na Krabbendijke slaan we linksaf en ronden we Waarde. Het dorpje ligt er rustig bij en zonder problemen rijden we even later weer oostwaarts. Aan het tempo is het niet te merken, die is nog steeds stevig te noemen. Vlak voor we de brug bij Bath passeren ligt het gemiddelde al boven de 32 km/uuur! Na Ossendrecht stoppen een aantal leden langs de kant van de weg voor een sanitaire stop. Voor mij het teken om even naar voren te rijden en aan de diesellocomotieven vooraan het peloton te vragen even te temporiseren zodat iedereen weer kan aansluiten zonder zich helemaal over de kop te hoeven rijden. Charl en Bas houden inderdaad in en zo kan iedereen weer makkelijk zijn plekje in de groep weer innemen. Even later rijden we Huybergen in. Omdat onze wethouder er vandaag (weer) niet bij is neemt Kees de honneurs waar om een extra rondje op de rotonde te maken! De dorpskern is afgesloten en dus rijden we via de 'buitenwijken' naar het begin van de finales. Vandaag zoals al gezegd was het de eerste keer dit seizoen dat we sportief de degens zouden gaan kruizen. Toch is er nauwelijks spanning te bespeuren. Het is duidelijk te merken dat veel leden de laatste weken niet zo veel kilometers hebben kunnen maken.... Vlak voor we splitsen rijdt een trekker met hele brede ploeg het finale parcours van de A op. Gelukkig probeert niemand dit gevaarte te passeren. Ik denk ook niet dat het uberhaupt mogelijk zou zijn, zo breed is het gevaarte! Regelmatig moeten we in de remmen wanneer de trekker snelheid inhoudt en ruimte maakt voor tegemoetkomend verkeer. Helaas is de boer niet bereid om zijn bolide even aan de kant te parkeren om ons te laten passeren.... En dus zitten we de komende 4 kilometer achter deze niet te nemen horde. Voor veel leden volgens mij geen probleem overigens.... Het duurt nog even voordat de finale op gang komt. Het is Roy die de eerste versnelling plaats. Tot mijn stomme verbazing breekt de groep direct?? Ik kijk op mijn teller: 34 km/u. Wat is hier nu weer aan de hand. Ik wil direct aanzetten om alsnog aan te pikken maar de groep voor me waaiert nu breed uit en ik kan er niet langs. Blijkbaar heeft Jochem wel een gaatje gevonden want hij zet zich nu op kop en trekt wel stevig door. Nu kan opeens wel iedereen volgen (=plakken) maar Jochem
© DaDo 2018 Tourclub de Markies uit Bergen op Zoom        info@tcdemarkies.nl 

Ritverslagen TC de Markies 2018

TC de Markies
THE CONTINUEING STORY.... (Verslag van Clubrit Vlake op 15 april 2018) Dat we een raar seizoen hebben is niemand ontgaan tot nu toe, denk ik! Vandaag werd daar weer een bijzonder hoofdstuk aan toegevoegd. Bijzonder vandaag was het grote aantal lekke banden onderweg naar Vlake. We houden geen statistieken bij als het gaat om pech onderweg, maar vandaag scoren we hoog in zo'n klassement. Volgens mij waren er zo'n 10 lekke banden vandaag, waarvan drie alleen al van Jan Kees. Maar terug naar het begin. Voor vandaag had het bestuur aangekondigd dat er een groepsfoto gemaakt zou worden. Begin deze week waren de voorspellingen bijzonder gunstig hiervoor met veel zon en temperaturen in de 20 graden. Zo lang vooruit voorspellen is en blijft lastig bleek deze week ook weer. Uiteindelijk mochten we blij zijn met een graadje of 14 en bleef het wel droog nadat er vannacht de nodige neerslag gevallen was. De wegen waren op veel plaatsen nog nat en overal lagen plassen. Misschien wel de grootste aanjager als het om onze lekke banden ging. Iets na negenen vertrokken we. We reden uit met de schoonvader van Bas van Tetering en zijn zoontje in de bus. Het werd voor hem niet echt een ontspannen ritje met al die lekke banden. Via de Markiezaatsweg en de Antwerpsestraatweg werd koers gezet naar het zuiden. Het binnenbanddijkje werd zorgvuldig vermeden omdat die zo lek als een mandje is. Ik houd het tempo bewust aan de lage kant. Op de eerste plaats om eventuele laatkomers de mogelijkheid te bieden om op een fatsoendelijke manier nog aan te sluiten, maar zeker ook omdat mijn benen niet zo erg goed aanvoelden. Gisteren hebben we met vijf man (Rene v D, Jochem, Arjan, Kees en ik) alvast de eerste etappe van de Vogezen-vierdaagse verkend. Die verkenning liep prima. Zowel de rit zelf als ook de route door het Vlaamse landschap. Dit smaakte naar meer! Dat lange weekeinde gaat een toppertje worden!! Maar al met al hadden we bijna 150 kilometer afgelegd en dat voelde ik best wel.... Eenmaal op de oude Rijksweg voeren Charl en ik, we zouden de eerste 30 kilometer gebroederlijk op kop rijden, wat op en reden we een keurig tempo van 32 km/uur. Al snel liepen we in op een grote groep voor ons die even daarvoor stil had gestaan voor lekke banden(!) Even snel inschatten hoe snel dat ze reden en na kort overleg met Charl besluiten we er achter te blijven. Inhalen op het fietspad is niet mogelijk met twee zulke grote groepen. Het alternatief zou inhalen via de hoofdbaan zijn. Maar de club voor ons reed ongeveer 31 km/uur en dat was dus goed genoeg wat mij betreft. Na de bruggen over het kanaal sloegen ze af de polder in en hadden we de weg weer voor onszelf! Na ongeveer 25 kilometer komt Danny naar voren. Er zijn dan al flink wat lekke banden geweest en de bus is opgehouden hierdoor. Ook ontbreken er nog wat leden, oa Jan Kees, Arjan  en Jochem rijden op gepaste afstand. Na overleg met Rene zetten we de boel stil en is het lang wachten op de bus en de achterblijvers. Danny zelf besluit de tijd te gebruiken om zijn buitenband te vervangen. Dat was een show op zich! Uiteindelijk is iedereen weer helemaal heel en kunnen we verder. Via het station van Kruiningen en het plaatsje Vlake, naamgever van de tunnel in de A58, rijden we de polder in richting het kanaal. Dat kanaal steken we vandaag echter niet over, maar hier buigen we zuidwaarts en ervaren we dat er best een stevig windje tegen staat. Maar als snel staan we weer stil. Opnieuw zijn er meerdere lekke banden en moeten de ongelukkigen gaan zoeken naar nieuwe bandjes. Ook is de bus nu even kwijt en blijft er niets anders over dan alles weer stilzetten. Inmiddels schijnt het zonnetje en valt het nog niet eens zo erg om even te dollen en sanitair te ontspannen. Al snel rijden we weer en passeren we de oude veerhaven. Nu wijken we even af van de geplande route om een beetje af te snijden. We hebben immers al redelijk wat tijd verspeeld! Maar ook nu heeft Jan Kees weer lek. Zijn derde voor vandaag. Er is geen bus en dus staan we weer allemaal stil. Gelukkig hebben we de bus snel aan de lijn en laten we Jan Kees hier achter. Hij zal uit de bus een nieuw wiel krijgen. Kopover kop met Bas zet hij de achtervolging in. Net op tijd voor de finales sluit hij weer aan! De finale gaat van start. Oud lid Hylke set zich op kop en trapt kilometers een stevig tempo. Niemand heeft de ambitie om het hard te maken en daarom duurt het best nog even voor de eerste versnelling plaats vind. Volgens mij was het Folke die van achteruit er