You are hereBathpolder-Völckerdorp

Bathpolder-Völckerdorp


By dommeled - Posted on 21 January 2011

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
05 Jun 22 leden Verrassingstocht Bathpolder-Völckerdorp 63 KM ArjenBra
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1115 Regen 16 C NO 3

DROOGTE IN NEDERLAND??

 
Al enige tijd staan de kranten vol met berichten over de extreme droogte die ons land al maanden teistert. Nu betekent droogte niet dat er niet af en toe wat regen kan vallen, maar zuur is het wel dat dan precies op de zondagochtend moet zijn! Tot nu toe hebben we dit seizoen op een paar drupjes na nog geen regen van betekenis gehad op de zondagochtenden, maar
de rit naar Volckerdorp en vooral het eiland Tholen bracht ons de voldoende hemelse neerslag om de rit vooraf in te korten en de finales te schrappen.
 
Zover was het om een uurtje of acht allemaal nog niet. Het had toen net flink geplensd maar de wegen begonnen al weer op te drogen. Een blik op de buienradar leerde me dat het voorlopig ook droog zou blijven. Rond half negen had ik nog even contact met de voorzitter en besloten we om het door te laten gaan. Toen ik echter om tien minuten voor negen weer keek zag ik al dat het wolkencomplex met de buien minder noordelijk liep dan een uur eerder voorspeld was. Daarom werd er al voor het vertrek besloten om Volckerdorp en de complete lus hier naar toe te laten schieten. Achteraf gezien hadden we misschien beter juist niet over de Oesterdam kunnen rijden maar op Beveland ons rondje rijden omdat het hier het langst droog bleef. Maar ja, achteraf is het makkelijk praten!
 
Zoals al opgemerkt vertrokken we nog vol goede moed en dus droog richting de Oude Zeeuwseweg. Het valt allemaal heel erg mee hoor ik een paar keer maar die leden kijken de verkeerde kant op. Een wazig zonnetje en de lichtere lucht bevinden zich ten zuiden van ons terwijl wij even later via de Oesterdam naar het noorden zullen afbuigen. Die Oesterdam verliep nog bijna droog maar op het laatste gedeelte beginnen de eerste druppeltjes te vallen. We hebben al wat lekke banden gehad van ik meen Jac en John Boer als ook onze voorzitter boven op de dam last krijgt van te veel onderdruk! De bus staat dan inmiddels al voor de net geopende brug te wachten en keert snel om. De rest van de club staat ook stil waardoor René vrij makkelijk weer aansluiting kan vinden.
 
Wanneer we even later weer verder fietsen begint het ook door te regenen. Vanaf mijn positie achter in de groep kijk ik met belangstelling richting de voorkant van het peloton om te zien of er al direct afgeslagen wordt richting thuishonk. Maar dat valt me mee. Blijkbaar leeft bij veel leden nog het idee dat het met de neerslag snel klaar zal zijn. Zij zullen bedrogen uitkomen naar later blijkt! Want inderdaad heel even lijkt het wat op te klaren. We rijden dan inmiddels al bij St Annaland en wordt er gesproken over de eventuele finales. Ik overleg met medebestuursleden en stel voor om de finales sowieso af te blazen door de natte en gladde wegen. Niet iedereen is op dat moment ervan overtuigd dat dit het beste is maar wanneer het even later er met bakken uitvalt is ook die discussie snel klaar. Geen finales en zo snel mogelijk in één groep terug naar huis.
 
En zo rijdt de complete groep via het parcours van de B-finale terug richting Brabant. Op de Moorseweg onder Nieuw Vossemeer voel ik zo nu en dan mijn voorwiel wat opzij glijden op het zeiknatte gladde asfalt. En dat terwijl ik ‘gewoon’ rechtdoor fiets! Voorzichtig aan is nu dan ook het devies en ik probeer zoveel mogelijk het tempo onder de controle te houden. Dat lukt op zich prima. Even later besluiten we de afslag naar de Rubeerdijk rechts te laten liggen en we rijden rechtdoor naar Kladde, net zoals we dat vroeger altijd deden. Dit om de gladde wegen en vooral bochten te vermijden in de polder.
 
Zo rijden we als groep richting de finishstreep. Ik hoef me nog niet eens onnodig in te spannen om de groep bij elkaar te houden. Wel zie ik dat de mannen van de sprint zich voorin gemeld hebben voor het geval dat. Maar de snelheid blijft netjes op een niet al te hoog nivo en iedereen houdt zich in. Slechts twee leden kunnen het toch niet laten: Good Old Richard zet toch aan, even later gevolgd door Reinier. Een echte sprint was het niet eens te noemen. Daarna rijden we weer op Bergen aan en verlaten zo nu en dan sommige leden om direct onder de douche te kunnen springen. Koud is het niet, maar iedereen is wel door en door nat! 

 

Daan van Dommele.