You are hereOesterdam - Tholen

Oesterdam - Tholen


By dommeled - Posted on 01 March 2017

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
15 Oct 26 leden Oesterdam-Tholen 74 KM PeterSch Huub Schijns
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1741 Zonnig 20 C Z 3

Oude wijvenzomer bij de Markies?

Met het begin van de herfstvakantie hadden we dit jaar onvervalst nazomerweer! De voorspellingen waren in ieder geval meer dan goed. In de ochtend kwam dat schitterende weer echter wat moeilijk op gang! Er hing de nodige sluierbewolking en het was met een graadje of 11 best nog wel wat frisjes. Dus snel nog even de armstukken erbij gepakt en ook de windstopper kon niet ontbreken!

Op de Boulevard aangekomen constateer ik dat het met de opkomst best wel tegenvalt. ‘Slechts’ 25 leden aan het vertrek, aangevuld met twee gastrenners. Peter Schijven bestuurt vandaag de bus en zal niet zo heel veel te doen hebben op wat plassers na dan! De slechte opkomst wordt in ieder geval niet veroorzaakt door de zaterdagrit van de zaterdag ervoor. Van de acht leden die gisteren onder leiding van Rene in Limburg gefietst hebben, zijn er zes gewoon aanwezig. Een blik op strava leert me dat er leden zijn die wel gefietst hebben, alleen niet ons rondje! Sommigen zijn op vakantie en hebben elders wat kilometers gemaakt, anderen hebben (al) in het bos gefietst bij de toertocht van Wouwse Plantage en weer anderen hebben bij een concurrerende fietsclub meegefietst!

De leden die geweest zijn hebben in ieder geval een prettige rit gehad die ons over de Oesterdam voerde. Vandaag reden we van zuid naar noord met een rustig windje pal in de rug. Desondanks bleef de snelheid netjes en kon iedereen rustig kabbelend genieten van de omstandigheden. Na de dam bleven we noordwaarts rijden en kruisten we zo’n beetje het hele eiland Tholen door naar st Annaland. Normaliter mijden we in deze fase van het jaar deze regio. Boeren zijn nu volop bezig de gewassen van het land te halen. Op diverse plaatsen zie ik de landbouwmachines die aardappelen aan het rooien zijn. Gebruikelijk is dat met het leeghalen van de landerijen tevens vele kilo’s klei op de weg achterblijven. Niet echt iets waar wij als TC erg vrolijk van worden!

Met die klei valt het gelukkig erg mee. Het is hier echt de rit van de vallende blaadjes. De populieren zijn hier massaal in de rui en dat levert een prachtig plaatje op! Het zacht knisperende geluid van dunne wielerbandjes over een geel tapijt van herfstbladeren op steeltjes. Gelukkig gaan we hier alleen maar rechtdoor en hoeven we ons niet druk te maken over mogelijk gevaar in de vorm van glij- en valpartijen.

Vlak voor Annaland zoeken wat leden de berm op voor een sanitaire stop. Misschien was dat wat aan de late kant want we zitten hier vlak voor het uiterste puntje van de route. Dit betekent in de praktijk dat de wind die we tot nu toe alleen van achteren hebben gehad nu opeens schuin van voren gaat komen. Je ziet een golfbeweging door het peloton gaan die veroorzaakt wordt door het zoeken van leden naar een goed plekje uit de wind! Het tempo leidt er niet echt onder want we rijden stug door onder leiding van ritkapitein Huub. Onze clubkampioen neemt trouwens ook het nodige kopwerk voor zijn rekening.

Rob vraagt me of we nog een lusje ergens gaan maken. Hij was een beetje verbaast dat we al vlak voor de splitsing zaten met zo weinig kilometers op de teller. Maar ja, het is al midden oktober en dat betekent dat de ritjes korter worden. Het is slechts 74 kilometer vandaag!

Na de splitsing zie ik dat we bij de A met een man of 17 zijn! Ik schat in dat we een andere finale krijgen dan vorige week. De wind staat vandaag pal uit het zuiden waardoor op de Rubeerdijk iedereen maximaal kan plakken. Het is dan ook zaak om de eerste kilometers proberen hard te maken omdat hier de wind van op zij komt. Toch was dat makkelijker gezegd dan gedaan. Al snel wordt er een waaier gevormd waaruit al snel iemand ontsnapt. (Volgens mij was dat Folke) Ik wil er naar toe springen maar die waaier vormt een onneembare linie en pas wanneer ik Charl erom vraag krijg ik de ruimte om naar de kop te springen. Ik trek gelijk stevig door. Nu kijken wie nog meer snode plannen heeft!

Dat blijkt Rob te zijn! (Wie anders…) Wanneer ik na een tijdje op kop gereden te hebben het tempo drastisch laat zakken is het uiteindelijk Rob die aangaat. Hij krijgt al snel eerst Huub en dan Folke mee. Dat zijn mij teveel toppers bij elkaar en dus rijdt ik het gat dicht. Vooraan stopt het direct en even later probeert Rob het weer. Nu krijgt hij solo een gaatje. En dat is zo’n beetje het scenario voor de rest van de finale: Rob die zeer actief is en regelmatig los voor de groep rijdt, terwijl de rest als een roedel wolven op hem jaagt. Die rest is wel beperkt. In eerste instantie is het Wouter die nog voor het keerpunt Zwarte Ruijter probeert aan te sluiten. Dat lukt hem niet. Als het dan helemaal stil dreigt te vallen is het Charl die probeert de boel op gang te krijgen, zowel verbaal als door op kop te gaan sleuren.

Zoals altijd is Huub niet te beroerd om het vuile werk te doen. Ook Folke zit voorin en neemt een paar keer over. Ik kijk het allemaal aan en counter zo’n beetje alles. Ik hink op twee gedachten: Mee doen met Rob en de boel wat opstoken enerzijds of vooral af te wachten en kijken hoe het zich ontwikkeld anderzijds. Dat laatste lijkt me het meest kansrijk.

Bij het opdraaien van de Glymesweg rijdt Rob nog steeds los. Folke heeft snode plannen en rijdt het gat naar hem dicht. Als dat gebeurd is valt het weer stil en groeit de voorste groep flink uit. Nu volgt een periode van springen en counteren! Opnieuw Folke, opnieuw Rob, dit keer samen met Huub, Lars proberen het maar niemand komt weg. Rob doet nog een ultieme poging en krijgt gezelschap van Folke en even later ook van mij. Onder de brug van de N286 geeft hij pas af en kom ik met mijn snufferd in de wind. Ik schrik even want dit is echt nog te vroeg. Alles of niets dan maar en met Charl in mijn wiel begin ik aan de sprint. En alhoewel Charl in de finale al best het nodige werk heeft gedaan is dit voor hem natuurlijk kat in het bakje normaliter. Maar dat is buiten Folke gerekend die weer vanuit het wiel van Charl zijn jump kan plaatsen en ons allebei te slim af is!

Folke dus verdiend eerste, gevolgd door Charl en mijzelf. Een beetje teleurgesteld bol ik uit. Die 130 km van de Tacx Classic op Neeltje Jans was misschien toch net iets te veel van het goede? Ik had er vandaag meer van verwacht, maar ja, dat is wielrennen. Volgende week weer een kans! Rustig aan rijden we terug naar het Strandhuys en kan iedereen aansluiten. Het zonnetje is er inmiddels goed doorgekomen en het is beslist geen straf om op het terras aan de Boulevard na te praten!

Daan