You are hereSmalstad

Smalstad


By dommeled - Posted on 21 January 2011

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
03 Apr 40 leden Smalstad 74 KM JochemNi
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1106 Zwaar bewolkt 12 C ZW 3

SMALSTAD, RONDJE THOLEN ZONDER REGEN….

 

TC Rit 2011-04-03.png Buienradar is een nuttige applicatie. Zo nuttig zelfs dat we hem op onze nieuwe site een permanente plek hebben gegeven. Handig om even te kijken of je komende training of clubrit droog zal verlopen of dat je de regenjas mee moet nemen! Maar soms kan hij je ook op het verkeerde been zetten.

 

Wie vanochtend, om pak hem beet een uur of 8, keek, zag dat er voor deze ochtend de nodige neerslag voorspeld werd. Komende vanuit het gebied dat vanmiddag decor zal zijn voor de enige echte Ronde van Vlaanderen, de Vlaamse hoogmis van het wielerseizoen. Toch bleef het gelukkig droog!! Veel leden hadden zich sowieso niets van de voorspellingen aangetrokken want uiteindelijk waren we vandaag met 39 fietsende leden, de chauffeur en een gast; een groot peloton!

 

 

Eén minuut na negenen informeert Walter bij de voorzitter of het geen tijd is om te vertrekken. Even wordt gezocht naar nieuw bestuurslid Jochem. Hij is vandaag ritkapitein. Snel ontwaren we hem ergens voorin en kunnen we dus op pad. Op weg voor een leuk rondje over het eiland Tholen onder prima omstandigheden: een graadje of tien (koud in vergelijking met de 22 graden van gisteren, dat wel…), niet al te veel wind: kracht 3 uit zuid tot zuid-west en een heel, heel waterig zonnetje. De bewolking is dus niet heel dik maar het was al met al wel grijs weer!

 

We rijden via de haven weg. De bus wordt weer bestuurd door Arjan. Jochem zal hem dankbaar zijn. Arjan zit nog steeds met zijn hand in het gips en kan daarom niet mee fietsen. Toch wil hij graag betrokken zijn op de zondagochtend zodat hij aanbood om vandaag chauffeur te zijn. Dat doet hij volgende week trouwens ook! Heel erg bedankt en heel attent!! Ikzelf blijf even achter met Rob en Jan Hermes. Ik heb gisteren Sports Tracker op mijn Nokia geïnstalleerd. Het is altijd weer even uitvogelen hoe het allemaal werkt. Daarna snel opstappen en even flink op de pedalen om weer aan te kunnen sluiten. Dat is gelukt nog voordat we bij de sluis zijn.

 

De route voert ons via de vertrouwde Thoolseweg richting Tholen. Hier beieren de kerkklokken maar is er verder weinig drukte op straat buiten ons lange TC-lint! De laatste rotonde bij het uitrijden van dit vredige dorp wordt zoals gebruikelijk langs alle kanten genomen maar gelukkig is er nu geen verkeer. Daarna richting de Oesterdam. Hier gaan we niet overheen maar buigen rechtsaf richting st Maartensdijk, beter bekend bij de plaatselijke boeren als Smerdiek of Smalstad. De naamgever van deze route. Alvorens dat we daar zijn volgen we zo veel mogelijk de Scheldedijk, onderweg aangestaard door de vele schapen en lammetjes.

 

Het peloton wordt regelmatig lang opgerekt. Het tempo is in eerste instantie keurig en niemand heeft problemen. Wanneer we echter gaan keren en draaien in de Thoolse polders wordt het tempo soms na de bochten te hoog gehouden. Een lang lint en flink aanpoten achterin voor de staart is het gevolg. Maar ook nu kan iedereen eigenlijk goed volgen en heb ik tijd genoeg voor wat gesprekken met diverse andere leden. Ik heb het inmiddels niet meer koud en de eerste zweetdruppeltjes komen op mijn voorhoofd tevoorschijn. Na de lekkere lentedag van gisteren waren we toch al weer snel gewend aan een temperatuur van boven de 20 graden. Daarom viel het vanochtend wat tegen en vond ik het best frisjes!

 

We gaan ons opmaken voor de finale. We hebben nu de wind wat schuin van achteren en wordt er een behoorlijk tempo onderhouden. Ik heb me vandaag alleen achterin de groep opgehouden dus ik weet niet wie er vandaag allemaal hun werk hebben gedaan. Ik zag in ieder geval Frenk en René regelmatig voorin, net als Sjelleke, zoals altijd herkenbaar aan zijn oranje helm en dito bandada! Boven op de brug over het Schelderijnkanaal schakelt Wouter verkeerd. Zijn ketting loopt eraf en ik besluit hem te duwen zodat hij al rijdende het euvel kan verhelpen. Dit duurt eventjes en dan zie ik dat er al een afsplitsing heeft plaats gevonden. Dus kan ik al direct een gat dichtrijden. Maar zo met de wind mee is dat geen enkel probleem. Dat geeft een goed gevoel.

 

Wanneer we het fietspad opdraaien begint de finale. Volgens mij met een uitval van Rob en het tempo wordt lekker omhoog gestuuwd. Ook Lars heeft er weer zin in, bravo Lars!, en dus is het in het begin al een lekkere finale waarin het nodige gebeurt. Lars is vandaag een aantal keer betrokken bij een vluchtpoging, maar ook Rob (uiteraard!) en zelfs René gaat even op avontuur. Maar het is nog lang en straks wacht ons de Rubeerdijk. Ik houd me dan ook vooral koest en langzaam zie je dat besef bij meer leden.  Toch wordt het tempo weer opeens hoog opgevoerd en blijkt dat de wind toch een stuk zuidelijker is dan ik dacht. Op het fietspad wordt iedereen nu al op het kantje gezet. Richard vraagt me herhaaldelijk om vriendelijk wat naar rechts te gaan. Helaas kan ik nu net even niet op zijn aanbod ingaan….

 

Na het keerpunt bij de Zwarte Ruiter komt de wind recht van voren. We belanden nu opeens in eenzelfde situatie als vorig week. Een wind die teveel recht van voren komt om het echt hard te gaan maken. Ik besluit dan ook om mijn eerste aanval pas te plaatsen na de kruising halverwege de Rubeerdijk. Maar Rob is niet in te houden en hij probeert het twee keer. Als dat niet werkt is het wederom Lars die het probeert. Hij mag even op kop blijven en ook laat men Reinier naar hem toe rijden. Reinier was vandaag erg attent! Na een tijdje hebben we met z’n tweeën een leuk gaatje. Joop vraagt me om samen met hem het gat te dichten. Vanuit de groep duiken we met z’n tweeën het gat in en ook Paul probeert nog aan te sluiten. Laatste moet uiteindelijk toch laten lopen maar Joop en ik sluiten even later aan. Ik wil het graag proberen met z’n vieren maar achter me stokt de samenwerking en als ik omkijk zie ik dat ik los ben. Ik twijfel wat te doen? Maar dan knalt Jan Kees over me heen met Hylke in zijn wiel. (Of andersom?) Hij roept me toe om een gat te laten vallen en als niemand overneemt zijn die twee er dus vandoor.

 

Tja, hij zit dan wel niet in mijn ploegje, ik kan moeilijk achter mijn broer aan gaan rijden. Dus laat ik me afzakken. Het is nu aan de anderen om te achtervolgen en kan ik even op adem komen. Jan Kees en Hylke rijden goed samen door. De afstand wordt langzaam maar zeker groter. Nu wordt er achter hen even wat geroepen en is er wat gedoe over wie wel of niet mag achtervolgen. Beste mensen, ploegenspel is leuk maar laat aub iedereen in zijn waarde. Iedereen mag fietsen zoals hij wil. Laten we het in ieder geval leuk voor iedereen houden!

 

Nadat we de Rubeerdijk afdraaien komt er een soort Status Quo: Jan Kees en Hylke werken nog steeds goed samen, daarachter is het René die alles mag opknappen. Ondanks dat hij konstant boven de 40 p/u rijdt komen we niet dichterbij. Rob zit steevast in zijn wiel, zich nog steeds afvragend waarom René eerder die finale met hem door wilde rijden op kop. Daarachter zit Charl met mij in zijn wiel. Verder probeert niemand het meer en wanneer we dan ook nog een grote groep ruiters moeten inhalen is het wel bekeken. De voorprong is te groot geworden om nog te kunnen overbruggen en dus mogen Hylke en Jan Kees gaan sprinten om de zege. Laatstgenoemde wint vrij makkelijk en pakt zo zijn eerste van dit seizoen. Hylke wordt dus keurig en verdient tweede. Daarachter wint René vrij makkelijk de sprint voor Charl en mijzelf.

 

Bij de B is het Albert wederom!