You are hereLange Schouw (was De Heen)

Lange Schouw (was De Heen)


By dommeled - Posted on 21 January 2011

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
06 Mar 31 leden Lange Schouw 67 KM RenePunt
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1102 Zonnig 3 C NO 4

LANGE SCHOUW ONDER EEN STRALENDE ZON!

 
Voor vandaag had ik een goed gevoel: niet zozeer de beentjes, die voelden trouwens ook prima aan, maar daarover later meer, maar meer de omstandigheden rondom de rit.
Op de eerste plaats het feit dat Pim weer thuis is. Hij viel vorige week onfortuinlijk en kreeg daarna iemand over zich heen met vier gebroken ribben tot gevolg. Hij zal nog wel enige tijd hier last van ondervinden maar kan weer thuis verder herstellen. Op de tweede plaats het feit dat gisteren het tweede slachtoffer van de valpartij van vorige week, Arjan, mij aansprak en aangaf eigenlijk niet te kunnen rijden op de fiets maar wel mee wilde gaan. Ik suggereerde dat de chauffeur van dienst voor vandaag, René Punt, komende woensdag onder het mes moet om een slechte knie te laten opereren waarschijnlijk erg blij zou zijn wanneer hij toch mee kon fietsen. Zodoende kon Arjan toch mee als chauffeur en René als deelnemer. Kortom, een goed gevoel dus!

 

Die René P was trouwens onherkenbaar. In navolging van Richard rijdt hij nu ook met een blote billen gezicht rond: baard en snor hebben plaats gemaakt voor een gladde kin! Toen Samson zijn haar geknipt werd verloor hij zijn kracht. Ik hoop niet dat dat ook geld voor René!
 
Zoals al gezegd: het was vandaag een stralende dag. Wel fris met net als vorige week een stevige wind, zij het niet zo hard maar wel minstens zo koud! Maar de volop schijnende zon maakte het een stuk aangenamer. Blijkbaar voor veel leden aanleiding om ondanks het feit dat het carnavalszondag was, toch gewoon naar de Kajuit te komen. Met 30 leden en chauffeur Arjan reden we uiteindelijk het klassieke rondje van Lange Schouw, de steenfabriek op de grens met België onder Schijf. Als je goed kijkt kun je hem nog zien, dat wil zeggen, de schoorsteen.
 
Iets na negenen vertrekken we vanaf de Boulevard. De route loopt langs Vredenrust en de Heide naar Klavervelde. Van daaruit richting Wouwse Plantage en dan de Westelaarsestraat richting Nispen. De wind blaast ons in het gezicht en trekt gaandeweg de ochtend aan tot kracht 4. In eerste instantie zijn het Joop en Reinier die op kop rijden, later vervoegt ook voorzitter René zich op kop en laat Joop zich wat afzakken. Al met al blijft het tempo netjes rond de 31 km/uur. Iedereen kan goed volgen. Alleen na Nispen moet Ivo even ervaren dat hij in het begin van het seizoen nog niet op de juiste conditie zit. Dit ongemak is gelukkig maar van korte duur. Nadat hij terug is gebracht naar de kop van de groep gaat het ook met hem allemaal goed. Getuige het feit dat hij zelfs nog even op kop voor de groep uit reed zegt wat dat betreft voldoende!
 
Na de passage van de rotonde bij de Lange Schouw rijden we via een lusje naar Schijf. Hier komen we een heftig stoempende John Mens tegen. Hij rijdt ons tegemoet?? De kou slaat intussen bij Johan op zijn blaas en hij stopt even om sanitair te ontspannen. Ook Ludy maakt van deze gelegenheid gebruik. Wanneer we als groep even later in Schijf van de route afwijken, eigenlijk hadden we weer terug naar de rotonde bij Lange Schouw moeten fietsen, besluit ik maar even te wachten zodat de plassers ook de afslag naar de Rozenvendreef zullen nemen. Met z’n drieën zetten we de achtervolging in. We laten Arjan ons inhalen en hangen achter de bus lekker uit de wind. De snelheid gaat even goed omhoog zodat Johan en ik alvast even snelheid kunnen maken. Ludy heeft er wat meer moeite mee maar uiteindelijk sluiten we weer achter in het peloton aan.
 
We rijden richting Roosendaal en hebben nu weer even de wind schuin van voren. We passeren een collega TC, één van de vele deze ochtend!! Op de Rozenvendreef hebben we de wind van achteren maar ondanks dat blijft de snelheid goed in toom. Als ik voorin Ivo kom afzetten wordt hij hartelijk opgevangen door Walter. Die is nu al zieltjes aan het winnen voor een eventueel clubkampioenschap en biedt ook Wouter een plekje uit de wind aan: De Walter zoals we hem goed kennen! De sfeer is in ieder geval opperbest. Naarmate dat we nu Nispen naderen gaat de snelheid toch wat omhoog. Andere leden melden zich nu van voren wat duidelijk maakt dat de finale in aantocht is.
 
De splitsing verloopt soepeltjes en vooraan bij de A wordt netjes ingehouden om iedereen de mogelijkheid te bieden om aan te sluiten. Een mannetje of 13 zal vandaag strijden om de eerste plek. De wind is nog steeds pal mee en René besluit na de eerste Zoombrug om het tempo maar eens op te schroeven. Van achteruit kijk ik met argusogen wat er gaat gebeuren. Niet dat ik het niet goed kan volgen, maar voor ons rijdt een collega TC in een dermate tempo dat het nooit lang kan duren voor we in hun achterhoede verzeilt gaan raken. Maar ook nu lost René dit meer dan keurig op en houdt ruim van te voren in en laat iedereen erna ook weer aansluiten. Mijn broer Jan Kees zit dan al goed voorin, anticiperend op een eventueel lastige passage!
 
Net zoals vorige week laat men René voorin het werk doen. Omdat we nog steeds wind mee rijden hebben we nog steeds voldoende snelheid. Na de bochten zal dat anders zijn. In tegenstelling tot vorige week is er nu weinig animo om het eens te proberen. Gezien de tegenwind op dit stuk misschien niet helemaal zo vreemd. Maar als het tempo dan echt dramatisch zakt besluit ik het maar te gaan proberen. Net als vorig jaar is het dan het bekende plaatje: ik demarreer en René reageert direct door terug te komen tot mijn achterwiel en dan pontificaal niets doen. De les van vorige week is blijkbaar niet helemaal goed overgekomen. De tactiek is dus nog steeds ongewijzigd: Onze sprinters rijden om de boel bij elkaar te houden! In korte tijd probeer ik het drie keer en drie keer hetzelfde ritueel: ik kijk om en zie het gezicht van René.
 
Vorige week was Rob erbij en waren er diverse leden die wat probeerden. Vandaag dus allemaal niet. Na mijn derde poging hield ik me even in maar al snel reden we bijna een surplace. Dan probeer ik het nog maar een keer. We hadden inmiddels al een flink stuk van het moeilijke gedeelte afgelegd. Eenmaal op het fietspad zou er door de begroeiing aldaar minder hinder van de wind zijn. Kijken wanneer René me een keer laat gaan. Als ik eventjes los ben wordt ik opeens ingehaald door Johan. Hij roept dat ik aan moet pikken en direct heb ik een goed gevoel. Het kost me even kracht om aan te sluiten. We rijden nu aan de bus van Fietsplus voorbij en ik heb inmiddels de kop overgenomen. Ik zag dat Arjan wat foto’s aan het maken was en ben dan ijdel genoeg om de kop te pakken!
 
Van het begin af aan werken we perfect samen. Johan neemt telkens krachtig en snel over en ook ik wil het serieus proberen. Wanneer ik na enige tijd achterom kijk zie ik dat het gat voldoende groot is om gewoon volle bak door te gaan. Dit had beslist een kans van slagen. We draaien de Westelaarsestraat op en moeten even moeite doen om een zwarte Mercedes te omzeilen. Ik wacht eventjes tot Johan weer aangesloten is en dan beginnen we de snelheid gestaag op te voeren. Ondanks dat we een lekker voorsprong hebben gaan we goed door en rijden constant boven de 42 á 43 km/uur. Af en toe kijk ik eens om en zie dat we ons voorlopig niet druk hoeven te maken. Ik ga me dan ook langzaam voorbereiden op de eindsprint.
 
Ik schat in dat ik Johan in de sprint aan moet kunnen maar dan moeten we wel voorop blijven. Als we onder de hoogspanningskabels door rijden zie ik tot in de bocht achter ons geen spoor van de achtervolgers. Dat ziet er goed uit denk ik dan bij mezelf. Het tempo zakt nu behoorlijk omdat de wind hier eventjes weer flink tegen is. We blijven goed en regelmatig overnemen van elkaar maar ik probeer ook mijn hartslag wat naar beneden te krijgen. We passeren de Tol en rijden op de laatste 1000 meter af. Het is nu Johan die op kop rijdt. Hij heeft nog vier kransjes over op zijn pion. Die rijdt dus nog steeds op souplesse. Ik besluit hem op de dertien te leggen en hem te verrassen. Nog zo’n 800 meter te gaan als ik even wat afstand laat vallen en vervolgens ga aanzetten.
 
Het gat is in een keer geslagen en als ik een paar keer achterom kijk zie ik dat hij niet dichterbij komt. Dat is dus een goed teken. Maar ook zie ik opeens iemand vanuit de achterhoede komen. Geen idee wie. René, Charl, Frans? Ik besluit om maar geen risico te nemen en ga weer uit het zadel voor de laatste inspanning. 100 meter voor de streep ben ik zeker en laat me uitbollen terwijl mijn hartslag nu wel even flink op hol geslagen is. Of dit van de inspanning of de spanning is weet ik niet. Doet er ook niet toe. Zege nummer 2 is binnen! Even later zie ik dat het Charl is die achter me tweede is geworden. Johan is dus helaas nog voorbij gestoken en is volgens mij ook niet eens meer derde geworden?
 
Daarna wachten we op de bus en rijden we weer terug naar de Kajuit. Hier aangekomen zien we dat de B er al is maar nog buiten staat te wachten. Er brand geen licht binnen en dus is de conclusie dat er waarschijnlijk ook geen koffie klaar zal staan. We wijken uit naar Fitness First en bespreken de finales nog even na. Bij de B was het Perry voor Richard en Frank.
 
Daan van Dommele