You are hereWaarde

Waarde


By dommeled - Posted on 20 January 2011

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
25 Apr 44 leden Waarde 84 KM
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1117 Zonnig 20 C NO 3

2e paasdag 2011: Waarde: een vaste Waarde

 

Zolang ik mij kan herinneren, ik ben clublid vanf 1995 staat de rit  "Waarde" elk jaar minstens eenmaal op het programma. Maar ook tijdens andere clubritten is dit dorpje in de gemeente Reimerswal onderdeel van ons parcours. Bij het voorbereiden van deze internetsite hebben we in 2010 alle bestaande routes ondergebracht in  "RouteYou", zo ook de rit die deze dag op het programma staat!

 

Het is een fraai paasweekeinde en het is nabij "de Schelp" kort voor negenen al een drukte van belang. Frank Tack staat, ik bedoel, zit klaar in de volgbus en het is vooral ook goed Pim Nagtegaal weer bij de aanwezige clubleden te mogen zien na zijn zware val in het begin van dit seizoen!

 

Onder aanvoering van Rene van Dongen rijden we de plaat af richting de zeeuwse weg, op dat moment met een lichte bries in de rug. De windmolens nabij de Kreekraksluizen voorspellen al dat we bij terugkeer wat wind op kop mogen verwachten. Maar zoals ik hierboven al schreef, alle clubroutes zijn te vinden in  "RouteYou", een websitetoepassing waarmee je zelf je eigen fietsroutes kunt ontwerpen en/of vastleggen om deze bv met andere fietsliefhebbers te delen. Zelf heb ik deze site al meermaals gebruikt om nieuwe routes uit te denken, bij het invoeren van al onze bestaande routes heb ik in de route  "Waarde" een nieuwe lus bedacht. Niet noordelijk maar zuidelijk om Krabbendijke heen. Na kort overleg met Rene leidt ik de groep rond Krabbendijke over een fraai, minder bekend stukje zuid-Beveland. Vlak voor Oostdijk komen we weer terug op het bekende parcours. Tijdens de rit test ik ook nog een paar maal de inmiddels wel bekende  "mini-camera", het resultaat (als dat er is....) volgt later. In het eerste deel van de rit zijn het vooral Joop en Rob die bijna onophoudelijke op kop hebben gereden.

 

Vanaf Waarde keren we terug in oostelijke richting met nu de noordoostelijke wind op kop. Doordat ik zonder functionerende fietscomputer rijdt voer ik het tempo te hoog op waarop Bas meldt dat ik met wind op kop 34-35 per uur aan 't rijden ben. Sorry voor degenen die wellicht achterin hierdoor op 't kantje kwamen, ik zal snel een nieuwe computer aanschaffen.....'t Is wat met dat materiaal van me.

 

Ik laat 't kopwerk voorlopig maar aan anderen en nestel me ergens in "windstille" positie middenin de groep. Op de Oude Dijk naar Ossendrecht toe springen Joop, Jos en nog iemand (wie?) even weg om als eerste de streep halverwege dijk te passeren. Daarna zet ik me weer even op kop en nu komt al snel Richard me vriendelijk maar dringend verzoeken 's een keer te luisteren en wat vaart te minderen. Dus, koprijden is er even niet bij, ik ga me dan maar voorbereiden op de aanstaande finale.

 

We rijden met een grote groep vandaag en zoals vaak leidt dat in Huijbergen wel eens tot risicovolle situaties. Zo ook nu. In het dorp neem ik de rotonde om te beginnen al langs de verkeerde zijde waarna ik een tegemoetkomende bestelbus net kan ontwijken. De chauffeur zal wel niet blij met me geweest zijn. Bij het uitrijden van Huijbergen splitst de groep zich in tweeen. Een deel neemt zoals gebruikelijk het fietspad en het andere deel blijft op de rijbaan achter een tractor rijden om die vervolgens te passeren en zo een goede uitgangspositie voor de finale te verkrijgen. Kortom, als ik hieraan terugdenk dan kan ik niet zeggen dat we dit nou allemaal zo fraai hebben aangepakt maar gelukkig liep het allemaal goed af. Gevolg is wel dat er renners achterin de groep niet meer op tijd konden aansluiten bij de A en da's wel jammer natuurlijk.

 

De finale vang aan met een erg toeristisch tempo, ondanks aan het begin van de Schouwenbaan. Pierre van Loon is de eerste die het tempo wat opvoert maar tot op de Ouwerveldenweg gebeurt er helemaal niks. Uiteindelijk spring ik dan zelf maar even weg in de hoop dat er een paar medestanders meekomen. Maar dat is niet 't geval. Er komt wel iets van een reactie en vlak voor de afslag naar de Mariabaan ben ik weer ingelopen. Er is een versnelling van o.a. Johan den Boer maar bij hem wil iedereen in 't wiel mee dus dat wordt niks. Ook voormalig clublid en "Alpduzesser" Dennis Franken doet voorin goed mee. Omdat ik'me snel goed hersteld voel van mijn eerste uitval doe ik het nog maar een keertje over. Voor mijn doen ga ik er redelijk hard tussenuit en zelfs Frank Tack staat mij bij de driepsprong Mariabaan/Schouwenbaan hartstochtelijk aan te moedigen. achter me zie ik een reactie van Lars maar als ik rechtsaf sla wordt duidelijk dat Frank niet stond aan te moedigen maar te waarschuwen voor een tegemoetkomende inhalende automobilist. Ik schrik me de $#%& en op het fietspad steekt de een na de ander me voorbij. Gelukkig kan ik wel weer achterin aansluiten. Ook Mark de Kok doet vandaag mee door tweemaal snoeihard een gat naar respectievelijk Frans Goddrie en Rob Naaijkens dicht te rijden. In de laatse 2 km is 't Rob Naaijkens die wegspringt. Dennis Franken met in zijn wiel o.a. Rene van Dongen en Jan Kees van Dommele probeert het gat dicht te rijden maar in het kader van ploegentactiek neem ik over en doe een poging de vaart eruit te halen. Natuurlijk wel erg opzichtig en achter de Wouwse Tol gooit Rene er een forse versnelling tegenaan waarbij het mij in elk geval moeite kost die te volgen. Jan Kees gaat echter in z'n wiel mee, ikzelf kom op dat moment met 50x13 tekort. In de laatste kilometer wordt Rob dus door Mark teruggepakt zodat het weer op een sprint uitdraait die een prooi is voor Charl. Jan Kees en Joop worden respectievelijk 2 en 3. Lars rijdt me op de streep nog net voorbij maar het is wel duidelijk dat Lars goed is hersteld van zijn valpartij een week eerder.

 

Reinier Goosens

 


 

De Beer is los..... 

 

Plaatselijk bruinen en eindelijk een zichtbare streep......
 
Wat een weer de laatste weken. Echt perfect om eens flink kilometers te maken en de conditie/vorm in de goede richting te duwen. Kan me namelijk niet indenken dat het èèn los staat van het ander, al is met name de vorm soms ongrijpbaar. Neem gisteren, stapte om half 9 op de fiets en kwam de Zeeuwse brug al bijna niet op. Had op zondag een buitenritje op mijn paard gemaakt, maar dat kon toch onmogelijk de reden zijn van mijn slappe benen, of het moesten de de nachtelijke escapades in onze sponde geweest zijn... Anyway, het was krauwen, zuchten en puffen. Pas nadat Corrie mij opzichtig de kop opdrong op het stuk van Waarde naar Rilland, begon ik me beter te voelen. Die twee keer niet al te lang overnemen tegen het briesje in deden me nog goed ook..onbegrijpelijk...
 
Maar nadat Joop me richting Ossendrecht aanspoorde om eens de beentjes te testen tot aan de wel degelijk duidelijk zichtbare streep, was ik overtuigd.....dit word niets...kon niet eens bij Joop uit zijn wiel komen, dus nam me voor om dan maar in de finale een keer weg te springen en me leeg te rijden...de weg terug naar huis was me bekend, dus hoefde me geen zorgen te maken dat ik alleen zou verdwalen.
 
De finale begon eigenlijk traditie getrouw met Sjel aan kop, die gelijk het tempo wat opschroefde. Dacht, neem eens een keer over en dan kijken of ik een stukje verder eens weg kan springen. En zowaar, sprong een eindje verder bij Sjel uit het wiel en reed met 45 per uur een stukje alleen, maar merkte dat op het eerste stuk de wind niet echt gunstig stond en wist dat het nog te ver was om me helemaal leeg te rijden. Op het fietspad nog een keer stevig overgenomen en merkte dat de beentjes eigenlijk helemaal niet slecht aanvoelden....maar dat dacht ik eerder in de rit ook al, dus was nog niet echt enthousiast.
 
Op de Westelaarsestraat waren er wat kleine uitlooppogingen en toen met name Bas het gas erop zetten en een auto al acheruit rijdend voor een gevaarlijke situatie zorgde, werd het pas leuk. Hij reed een behoorlijk stuk rond de 50 per uur en had een gaatje van 20 meter. Sjel op kop sleurend kreeg het niet dicht en ik voelde dat we Bas niet moesten laten gaan.....die kan nl hard en lang doorgaan. Jochem zat achter Sjel en voor mij, dus ik dacht...lok Jochem nog eens uit zijn tent en spoorde hem aan om over te nemen. Hij deed het gelijk en reed het gaatje naar Bas dicht...mijn dank daarvoor..
 
Bij de Tol kwamen ineens wat andere mannen en vrouw naar voren, dus het zou bijna onherroepelijk op een sprint uit gaan draaien. Zag tot mijn verbazing ineens Robert van V erbij zitten....das toch een verdienstelijke A renner?....die moest ik in de gaten houden was vanaf dat moment het motto.. Geen echte sprinter, maar wel iemand die een hoog tempo kan maken en volhouden...perfect voor het aantrekken van de sprint, want Bas was wel een beetje uitgepiert naar mijn mening.
 
Weet niet meer wie hem aantrok, maar moest toch nog vanuit zevende..achtste positie komen en zat al snel naast Robert en ging er direct eroverheen......hèhè...eindelijk...de eerste binnen.....had de streep dit keer duidelijk waargenomen. Wat me wel deugd deed was het feit dat zowel Robert als Jochem dachten dat ze de zege in de pocket hadden....ze hadden me niet horen komen was hun zwakke verweer:-) Zal voortaan even roepen dat ik eraan kom heren....
 
Enfin....kan niet ontkennen dat het lekker is dat er eentje binnen is. Al gaat het helemaal nergens om en blijven we gewoon allemaal hele grote pannekoeken, we willen allemaal stiekem toch wel een keer winnen...
 
Ps....Jochem pakt er nog wel eentje dit jaar..
 
Groeten,
BvB