You are hereHoeven

Hoeven


By dommeled - Posted on 09 February 2015

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
06 Sep 30 leden Hoeven 92 KM CharlDie Reinier Goosens
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1536 Lichte regen 14 C NW 4

TOCH NOG DROOG LANGS HOEVEN!

De meteorologen laten de herfst al op 1 september beginnen. Volgens de astronomen begint de herfst dit jaar pas op 23 september a.s. om 10:20u (bron: wikipedia). Maar zeg nu zelf, dit keer hebben de meteorologen duidelijk gelijk! Zo ook deze zondag. Alle weermannen en –vrouwen hadden ons gezegd dat we niet te veel hoop op een droge rit mochten hebben maar gelukkig viel dat reuze mee!

Ook de temperatuur was duidelijk in herfststemming. Een graadje of 12, daar konden we het die ochtend mee doen terwijl ook de wind stevig op zijn herfstfluit blies. Ik vroeg me af hoe veel leden hierdoor afgeschrikt zouden worden. Maar dat viel dus reuze mee. Je ziet dat dit jaar gemiddeld wat minder leden wekelijks meefietsen, maar de leden die komen laten zich niet zo makkelijk afschrikken. En dus reden we vandaag met 29 leden plus Charl in de bus, vergezeld door zijn ega!

Onze chauffeur van de dag had er zo te zien veel zin in. Wat hem betreft mocht de regen komen vandaag. Maar op een paar druppels na bleef het gelukkig droog. Wel reden we soms over een nat wegdek wat er op duidde dat het volledig gesloten wolkendek soms lokaal voor wat neerslag zorgde. Maar genoeg gezeur over het weer, nu de rit zelf! Vandaag een ander beeld dan de afgelopen weken. Geen Bas op kop, geen John Mens op kop. Vandaag zowaar A rijders die tempo maakten, met enige regelmaat in meerdere waaiers omdat de wind schuin van voren blies. Met name Roy moet soms wat getemperd worden.

Eigenlijk is Jochem ritkapitein. Hij kon echter niet zodat ik me als reserveritkapitein voorin nestel, uitgerust met onze clubnavigatie. Gisteren had ik nog gecontroleerd of de juiste route in het apparaat geladen was en of de batterij vol was. Drie streepjes had het ding aangegeven en dat zou voldoende moeten zijn voor een ritje van drie uurtjes. Toch voor de zekerheid nog maar de stroom gelegd. Tenminste, dat dacht ik. De volgende ochtend pak ik hem en constateer dat de PC waaraan hij aangesloten was zichzelf had uitgeschakeld? Maar goed, drie streepjes dus, dat moest voldoende zijn. Wanneer ik aangekomen op de Boulevard het ding aanschakel houdt hij het precies 10 seconde vol: Battery Low!! Snel vraag ik aan Reinier of hij deze route een beetje kent. Dat blijkt zo te zijn en dus zal Reinier een groot deel van de route voorin de weg wijzen! Hartelijk dank daarvoor Reinier!!

Vandaag worden we een paar geconfronteerd met wegwerkzaamheden. De eerste keer is al direct dicht bij huis. Men is met de randweg bezig en zodoende kunnen we niet via de gebruikelijke route langs de Markiezaatsweg rijden. We rijden dwars door de stad waar we zowaar alle stoplichten mee hebben. Later in de rit, we zijn dan net door Standdaarbuiten (goed geschreven hé!), blijkt de fraaie dijkweg langs het riviertje de Mark afgesloten te zijn. Reinier loodst ons feilloos door de polder er omheen. We zitten nu al ten noorden van Hoeven de door de noordwesten wind hebben we nu zuidwaarts rijdend een lekker tempo. De klinkertjes van de A-B weg (wie verzint zo’n naam?) zijn nat en het groene mos groeit hier weldadig zodat we even voorzichtig moeten zijn, met name in de bochten.

We kruisen Hoeven door en rijden even parallel met A58 langs vliegveld Seppe, excuses, Breda International Airport!!, om bij Bosschenhoofd weer zuidwaarts af te buigen. Op het fietspad halen we vier vijftigers in op elektrische fietsen waarvan de vrouwen uitgerust zijn met een paraplu. Volgens mij regent het niet eens en in de stevige wind is het moeilijk sturen voor ze. Gelukkig gaat de passage goed. Ik rij daar in laatste positie. Terwijl we al even geleden gepasseerd zijn hoor ik een harde gil. Eén van de vrouwen is gevallen. Ik schrik behoorlijk en laat de groep halt houden. Een paar man keert met mij om en samen constateren we dat het gelukkig meevalt. De vrouw bedankt ons voor onze bezorgdheid en zeg dat niet onze schuld is. Jammer is het dan dat een (haar?) man terug gefietst komt, hij lag blijkbaar een flink stuk voorop, en begint te schelden op ons. Ik vraag de man om zijn gemak te houden en eerst even met zijn vrouw te praten alvorens ongefundeerd te gaan schelden. Wat een eikel…

Daarna vervolgen we onze rit weer en pakken we nog een extra lusje over Schijf. De rest van de rit gaat nu zonder verdere problemen. Na Nispen maken we ons op voor de finales. De belangstelling voor de A is wat minder, waarschijnlijk mede door de wind. In eerste instantie komt de wind schuin van voren. Hoewel ik me eigenlijk rustig wilde houden besluit ik om toch maar naar voren te schuiven omdat de waaier maximaal een mannetje of 7 á 8 kan bevatten hier. Beter voorin meedraaien dan achterin op het kantje te komen. Het is Roy dier hier op kop reed in die eerste finalemeters met Richard daar vlak achter. Makkelijk passeer ik de beide heren en voer direct het tempo maar op. Misschien dat er wel meer leden met goede benen zijn die willen draaien?

Wat een wind zeg! Toch lukt het me om het tempo keurig rond de 40 km/u te houden. Halverwege de Ouwerveldeweg is het volgens mij Rob die goed hard overneemt maar al snel valt het tempo dan stil. Na de chicane is het broer Jan Kees die wegspringt. Niemand reageert en als het tempo te zeer daalt spring ik in het gat. Ik kijk even goed achterom om te zien of ik niet het hele pak mee sleur maar als dat niet het geval is trap ik even goed door. Ik sluit even later aan en neem direct over. Lekker even weg met de familie! Kop over kop met snelle overnames houden we de snelheid hoog, vol tegen de wind in. Blijkbaar is het nog te vroeg in de finale en men besluit achter ons om ons nog geen ruimte te gunnen. Binnen een kilometer is de ontsnapping dan al weer gedaan. Wanneer ik achterom kijk zie ik wel dat er al slachtoffers zijn want de voorste groep is nog maar een mannetje of acht groot.

Nu valt het eventjes stil. Er zijn wat kleine plaagstootjes als daarna Jan Kees opnieuw wegspringt en al snel Roy mee krijgt. Voor mij is het nu even aankijken wat ik zal doen. Hoewel ik denk dat Roy sterker is dan mijn broer weet ik dat Jan Kees leep genoeg is en voldoende ervaring heeft om zo’n situatie uit te spelen! Dus besluit ik om niet te veel te doen in de achtervolging maar wel attent te zijn. Ik verwacht met name van Johan nog wel een uitval. Dat blijkt ook zo te zijn. In eerste instantie wordt er redelijk samengewerkt in de achtervolging maar lopen Jan Kees en Roy toch beetje bij beetje uit. Ik zit dan in het wiel van Johan en zie hem opschakelen. Nu opletten, denk ik, en dan zet Johan aan. We zitten dan inmiddels al op het fietspad en ik spring direct in het wiel van Johan. Vlak voor de oversteek naar de Westelaar sluiten we aan. We zijn nu met 4 man op kop!

Helaas voor de inspanning van Johan komt er net een auto aan op de kruising. Roy rijdt hier op kop en besluit om netjes achter de auto over te steken. Het gevolg is wel dat we moeten remmen en dat de achtervolgers onder leiding van Lars opeens weer in ons wiel zitten. Wild hijgend, dat wel! Of Jan Kees en Roy dit allemaal bewust hebben meegekregen weet ik niet maar na de kruising gaan zij direct weer op de pedalen staan. Johan, die dan in derde positie rijdt en ook niet helemaal okselfris meer is, laat lopen. Ik doe ook niets terwijl de rest nog op adem moet komen van de achtervolging. Hiermee is de strijd in zijn definitieve plooi gevallen.

Nu volgt een fase waarin beide koplopers steeds ietsjes uitlopen omdat in de achtervolging geen samenwerking is. Na de kruising met de Weststraat kunnen Johan, Rob, René en Tom wat van het gat af knagen. Maar onder de hoogspanning kabels valt het weer stil. We rijden al naast de snelweg op weg naar de Tol wanneer blijkbaar het besef doordringt dat wanneer er niet harder gereden wordt de vogels definitief gevlogen zijn. Dus wordt er nu samengewerkt tot Rob door krijgt dat ik alleen maar mee rij. Voor mij is het nu afwachten. Of mijn broer kan het vooraan afmaken of ik kan gokken op de sprint. Een luxe positie….

Na de tol is het gedaan met de samenwerking. Weer valt het stil en het gat met Jan Kees en Roy wordt weer groter. Met nog 700 meter te gaan besluit ik mijn derde plek veilig te stellen en ga de sprint aan. Vooraan zie ik tot mijn verrassing dat Jan Kees is weg gereden bij Roy. Voor mij een extra stimulans om te kijken of we voor de dubbel kunnen gaan. Na een blik achterom om te controleren dat ik niet de hele bups mee trek, dat is niet het geval, blijf ik doorsprinten en passeer ik nog voor de streep de uitbollende Roy. Jan Kees is dan al de streep gepasseerd, zijn eerste winst sinds juni 2013!

Het is nu best even wachten op de laatsten en de bus. De wind heeft zijn werk vandaag adequaat gedaan! Ook hebben we in de laatste kilometer leden van de B opgeraapt waaruit ik afleid dat daar de boel flink uit elkaar gereden is. Ik moet vandaag direct naar huis en drink dus geen koffie meer in Fitness Palace. Op zich wel jammer want de verhalen achteraf zijn altijd de moeite waard....

Daan