You are hereDe Heen

De Heen


By dommeled - Posted on 08 February 2015

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
22 Mar 35 leden De Heen 63 KM RobbertM JanHerme
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1512 Half bewolkt 7 C NO 4

OOSTENWIND IN DE HEENSE POLDERS

Heense Molen heette deze rit vroeger. Maar sinds vele jaren gaat ze door het leven als route 'De Heen'. Klinkt een beetje oneerbiedig, of is het meer om te benadrukken dat het om één van de kortste routes gaat uit ons rittenboek? Slechts 62 kilometer, en dat dan alleen nog voor de A-rijders! Maar oneerbiedig was de rit van vandaag beslist niet. Een lage temperatuur en een stevig oostenwind maakte het voor veel leden flink aanpoten!

Het is al opgemerkt: Een lage temperatuur vandaag. De gemiddelde temperatuur over de laatste dertig jaar is 13 graden. Nou, dat haalden we beslist niet. Meer dan een graad of 7 zat er niet in. En daarbij sneed de koude wind ook door je heen. Al met al dus niet bepaald lenteachtige taferelen. Gelukkig had ik mijn winterjas aangedaan, aangevuld met overschoenen en mijn winterhandschoenen! En ik was niet de enige: voor zover ik kon opmerken waren er geen korte broeken of korte mouwtjes te bespeuren vandaag.

Om precies negen uur rijden Arjan en ik de Boulevard op ter hoogte van het zwembad. De club heeft zich al in beweging gezet maar gelukkig wordt er met een bescheiden tempo de plaat afgereden zodat we al snel achterin aangesloten hebben. De eerste helft van de rit zal het voornamelijk noordwaarts gaan. De wind waait ergens tussen het oosten en het noordoosten. Oostnoordoost heet dat in schippersjargon. En hoewel er altijd heel beheerst gereden wordt vooraan komen achter in het peloton regelmatig breukjes voor. Met af en toe een duwtje is dit goed te behappen voor René en mijzelf. Als bestuursleden zijn we extra attent achterin. Slechts één keer heeft een lid serieus problemen om het tempo schuin tegen de wind in te volgen: Zweetdruppeltjes bungelen aan het gezicht van Jan Haverhoek. Maar Frank Tack constateert even later de reden daarvan. Jan rijdt op een aflopende achterband. Hij zal in de bus een nieuw achterwiel steken.

Met de aanleg van de nieuwe A4 om Steenbergen is de route vorig jaar ietsjes aangepast. We rijden niet meer via Steenbergen naar de Heen maar meer gericht en ook wat korter. Hiervoor moeten we wel een bocht van 180 graden maken in de polder. Terwijl voor rijders Reinier en Bas al volop aanzetten tegen de wind in moet het gros nog door de bewuste bocht heen. Dat is een klein moment waarop de hele club in groepjes uiteengeslagen wordt. Ook heeft chauffeur van vandaag Robbert Maartense juist hier Jan uit de bus gelaten met een vers achterwiel. Gevolg hiervan is dat Jan zich de blubber mag trappen om aan te sluiten. Dat gaat met de wind vol op kop niet zo één twee drie. Terwijl Een groepje met daarin voorzitter René zich laat afzakken om Jan op te pikken probeer ik vooraan de groep te komen. De dijken zijn hier smal zodat dat even duurt maar uiteindelijk lukt het me en haal ik de snelheid er even uit.

Even later draaien we richting de noordelijke brug over het Schelde Rijn Kanaal en zijn we alweer op het verste punt van vandaag aangekomen. Nu rijden we via de Slaakdam zuidwaarts en is het met de wind van opzij weer oppassen dat iedereen kan volgen. Dat gaat gelukkig prima, mede omdat we de wind hier net wat van achteren hebben. Na de Slaakdam draaien we weer tegen de wind in en is het opeens gedaan met de snelheid. Blijkbaar is de tegenwind dermate dat er weinig leden zich geroepen voelen om voorop te sleuren. Ikzelf rij te ver achteraan om te kunnen zien welke bikkels hier hun verantwoording namen!

Na de passage van de middelste brug over het kanaal, terug Brabant in, splitst de groep zich zoals gebruikelijk. De A-finale bestaat uit 13 leden die gaan strijden om de vierde ritwinst van dit prille seizoen. In eerste instantie voert Jan Kees de groep aan maar het tempo is niet bijster hoog. Ron vindt het te langzaam gaan en rijdt even voor de groep uit. Na een blik achterom realiseert hij zich blijkbaar dat hij alleen zit en laat zich weer inlopen. Het tempo blijft verder laag tot we het begin van de A-finale naderen. Leden gaan nu positie zoeken en er komt wat meer vaart in.

Eenmaal op het fietspad blijkt dat de wind nagenoeg recht van voren komt waardoor ik me even wat minder zorgen maak over het feit dat ik in laatste wiel zit. Iedereen denkt waarschijnlijk net als ik dat een vroege vluchtpoging zelfmoord is. Het tempo blijft gewoon laag. Af en toe neemt een verse kracht de kop en gaat het ietsjes sneller. Pas wanneer we na twee kilometer wat zuidwaarts afbuigen en de wind meer vanaf de zijkant gaat waaien komt er wat meer vaart in. Hoe meer we het keerpunt bij de Zwarte Ruijter naderen hoe harder het gaat. Dit komt vooral door een uitval van Jan Henning die hier de aanval kiest. Even krijgt hij de ruimte totdat Jan Kees in de achtervolging gaat. Het besef is er dat we zo dadelijk de wind in de rug krijgen. Vlak voor het keerpunt is de groep vooraan weer bij elkaar.

Eenmaal op de Stoofdijk en later ook op de Rubeerdijk wordt er wel stevig doorgereden. De teller staat nu, met name door het vele kopwerk van Huub, constant rond de 43 km/uur. De eerste slachtoffers zijn dan al te betreuren. Kilometers lang sleurt Huub op kop terwijl veel andere leden, waaronder ikzelf, rustig volgen in de comfortabele trein. Enige feit wat er dan te noteren valt is dat Charl vanuit tweede positie opeens terugvalt met kramp?! Even later passeren we de kruising met de Moorseweg waar de bus op ons staat te wachten.

Eventjes later gebeurt waar ik al op wachtte: Roy, die we nog net gezien hebben, zet aan en gaat er vandoor. Ik zit net aan de verkeerde kant van het achterwiel van mijn voorganger om direct te kunnen reageren. Wat ik al verwachtte gebeurde. Niemand reageert. Al snel neem ik de beslissing om Roy niet te veel ruimte te geven en ga ik mijn benen testen. Ik had geen idee hoe ik ervoor stond maar ik gooi het tempo flink omhoog zonder te demarreren. Al rap begin ik in te lopen op Roy terwijl op dat moment Jan Henning de kop overneemt. Hij doet er nog een schepje bovenop zodat we even boven de 50 km/uur rijden! Na Jan is het broer Jan Kees die overneemt en direct meldt dat we los zijn. Ik kijk even achterom en zie dat we inderdaad een voorsprongetje hebben, maar meer dan 70 á 80 meter is niet.

Ik twijfel even. Intussen zijn we al bij de afslag naar links de Glymesweg in aangekomen. Roy zit nog een meter of 20 voor ons en dus besluit ik maar door te gaan. Voor zover ik in de bocht terug kijkend kan waarnemen ligt het veld helemaal uit elkaar. Vooraan merkt Roy dat de wind een niet te onderschatten factor is. Hij houdt de benen stil en in een vrij hoog tempo rijd ik hem voorbij. Even later wordt ik weer door Jelle voorbij gereden, gevolgd door Jan en Jan Kees. In deze fase golft het tempo even op en neer: soms een korte demarrage, dan weer consolideren. Slingerend over de Heenweg en de Polderweg zijn het weer Jelle en Huub die vaart maken. Maar de wind is hier minder prominent en iedereen maakt zich op voor de finale.

In het laatste rechte stuk is het Lars die onder het motto 'De dood of de gladiolen' een uitvalspoging waagt. Maar de kleppers staan dan ook al op scherp zodat hij weinig ruimte krijgt. Linksom is het Roy die zijn beslissende jump plaatst. Het is dan nog zo'n 500 meter en het gat dat hij slaat is dermate dat hij niet meer te achterhalen blijkt. Ikzelf reageer in ieder geval te laat maar weet toch nog de sprint van de achtervolgers te winnen voor mijn broer die zodoende derde wordt.

Daarna rijden we rustig terug richting Fitness Palace en moeten we redelijk lang wachten totdat iedereen is aangesloten. Terug in ons thuishonk krijgen we buiten koffie en thee ook fruit en diverse shakes aangeboden die er gretig ingaan! Ondertussen wordt er natuurlijk weer stevig geëvalueerd waar iedereen zijn slag geslagen heeft of juist verloren! Bij de B kwam Perry als eerste over de streep.

Daan.