You are hereRoosendaal

Roosendaal


By dommeled - Posted on 08 February 2015

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
01 Mar 34 leden Rondje Roosendaal 67 KM roymeers JochemNi
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1509 Half bewolkt 8 C W 5

RONDJE UITWAAIEN OM ROOSENDAAL

Om 9.00 uur staan 33 leden en een gastrenner te trappelen van ongeduld om te vertrekken voor de eerste clubrit van dit seizoen. Na een nacht met veel regen is het gelukkig droog en de temperatuur bedraagt zo'n 8 graden. Een blik op buienradar leert me dat er geen neerslag van betekenis verwacht wordt de komende drie uur! Maar op de windkaart staat een 5-je voor onze regio ingetekend. Een flinke wind dus voor zo'n eerste rit!

Voorzitter René spreekt de aanwezigen nog even kort toe en verzoekt iedereen om goed rekening te houden met de harde wind en om het tempo in toom te houden. Dat zal vandaag wonderlijk wel lukken, misschien wel juist door die harde wind. En zo zetten we ons in gang en rijden via Vredenrust de stad uit. De wind blaast ons vol in de rug dus dat gaat heerlijk makkelijk. Het is nog wat bewolkt maar de zon zal daar snel door heen prikken en later in de rit is het best lekker.

Jochem is de ritkapitein vandaag zal voorin de weg wijzen. Ikzelf zit juist achterin om alles in de gaten te houden. Ik zie dat Bas het nodige kopwerk doet maar ook Jan Kees en Reinier zie ik kopwerk doen en verder mijn excuses voor al die bikkels die ik nu vergeet te noemen. Mijn waardering is er niet minder groot om overigens! In de groep ook onze kersverse clubkampioen Rob Naaijkens die vooraf aan de rit zijn kampioensshirt uitgereikt kreeg en ter plekke aantrok.

Zoals al gezegd waaide het meer dan stevig vandaag. Vandaar dat het goed positie kiezen was, zeker op de momenten dat we de wind van opzij kregen. Het blijft altijd een hele kunst om de club bij elkaar te houden in dit soort situaties maar dat ging ons vandaag goed af. Ook ontstonden er geen gevaarlijke situaties voor zover ik dat heb kunnen waarnemen en bleven valpartijen uit! Ook geen lekke banden deze rit hoorde ik van onze chauffeur Roy. Hij reed in de gloednieuwe bus van Jan Hermes en had dus weinig te doen gelukkig.

Op weg naar de finale hadden wede wind vol tegen. Een man of tiende koos op de splitsing voor een avontuur bij de A. De rest koos voor de B. De eerste demarrage was, uiteraard, voor Reinier die wat dat betreft een eer hoog te houden heeft. Een attente Charl sprong er achter aan maar de samenwerking verliep niet bepaald vlekkeloos waardoor er al snel een hergroepering plaats vond. Even viel het stil maar al snel nam Rob de kop over en hield het tempo strak op iets boven de 30 km/uur. Een heuse prestatie met windkracht 5 recht op je kop! Als de wind ietsjes meer zuidelijk was geweest had het daar een slachtpartij geworden. Nu kon iedereen zich verschuilen achter zijn voorganger en reden we in één groep naar het einde van de weg.

Na de afslag naar rechts kwam er beweging bij de groep. Na een tijdje waren het Jan Henning en Huub die er gezamenlijk vandoor gingen. Beide heren waren blijkbaar serieus en zette er direct een stevig tempo in. Het duurde even voordat de achtervolging op gang kwam en toen had het tweetal voorop al een leuk gaatje. Windaf werd er stevig doorgetrokken en liep de teller richting de 50 km/uur. Rob en Jochem zijn het in eerste instantie die achtervolgend werk doen, later geholpen door René en Joop. Na een tijdje ga ik ook meedraaien en geef even een flinke snok eraan. Wanneer even later Rob me inhaalt zijn we los in de achtervolging. Alleen René en Joop kunnen nog aansluiten bij ons, de rest is definitief op achterstand gezet.

Bij het opdraaien van de Westelaarsestraat is de situatie dat Jan en Huub nog steeds op kop rijden met daarachter Rob, René, Joop en ik die langzaamaan de prooi voor hun binnenhalen. Op zich doet iedereen zijn deel van het werk, zij het dat daar wel wat aanmoedigingen voor nodig zijn zo nu en dan. Vlak voor de bochten bij de hoogspanningsmasten zijn Jan en Huub eraan voor de moeite. Huub rijdt nog een tijdje door maar even later begint een kat en muisspel tussen 6 matadoren die allemaal in een overwinning geloven. Uiteindelijk is het Rob die aangaat maar zijn jump mist het venijn om echt gevaarlijk te zijn. Jan en Huub rijden het gat dicht en even valt het weer stil. We zijn dan al bijna achter de tol als Rob weer aangaat. Voor mijzelf verloopt alles prima. Ik kan vrij makkelijk alles volgen en wanneer Jan Henning Over Rob heen gaat reageer ik attent als ik merk dat er een gaatje valt. Het is dan nog iets meer dan 500 meter.

Mijn jump is niet meer zo krachtig maar toch zit ik no time tot bij Jan en ik zet nog wat aan. Erop en erover! De laatste 300 meter zijn erg zwaar: Mijn benen lopen binnen de kortste keren helemaal vol en mijn tempo zakt rap. Maar blijkbaar geldt hetzelfde ook voor mijn achtervolgers want ze komen niet echt dichterbij. Uiteindelijk kan ik gewoon uitbollen en ben ik blij dat ik mijn schreeuwende kuiten al ruim voor de streep rust kan geven. De overwinning is binnen! Jan Henning wordt nog tweede terwijl René de derde plek opeist. Al met al een enerverende finale waarbij wel moet worden aangetekend dat de grote meneren die vorig jaar de eerste weken regeerden er niet bij waren.

Daan