You are hereVlake

Vlake


By dommeled - Posted on 03 March 2014

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
20 Jul 23 leden Vlake 83 KM PietEger dommeled
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1429 Lichte regen 22 C Z 2

DE TREIN HEEFT ALTIJD VOORRANG OP WEG NAAR VLAKE!

de derde zondag van juli, geen beroemde dag gelijk die derde van september, stond de rit naar Vlake op het programma. Omdat het leeuwendeel van het bestuur elders vertoeft ivm welverdiende vakanties had ik me vandaag aangemeld als ritkapitein. Deze rit is ooit ontstaan om een mooie rit te creëren voor de toen nieuwe finale over Ossendrecht. De opzet is eenvoudig: In een zo kort mogelijke route naar het kanaal door Zuid Beveland en weer terug naar de Ossendrechtse Polder. Al met al zo'n 85 kilometer door Zeeuwse polders, meestal de wind pal op kop!

Maar vandaag hadden we een zuidelijke wind. Vanuit die richting werd niet alleen warme lucht aangevoerd, alhoewel het eigenlijk met zo'n 23 graden wel meeviel in vergelijking van de 34 (!!) van een dag eerder, maar ook vocht in de vorm van wolken en een slechte voorspelling. Buienradar kondigde toch echt al snel een breed regencomplex aan die zo'n beetje de hele rit boven west Brabant en Zeeland zou hangen. Veel leden verwachtte daarom weer net zo'n natje bedoeling als de week ervoor. Zelf had ik overschoentjes aangetrokken en mijn regenjasje bij me gestoken!

Gelukkig bleken al die voorspellingen nergens op te slaan! Op wat druppels in het begin van de rit na bleef het droog en gedurende langere periodes scheen de zon zelfs op onze lichamen! In het begin werd er nog wel wat gespeculeerd over het opnieuw afgelasten van de finale ivm de verwachte regen, uiteindelijk waren de wegen compleet opgedroogd toen we aan de finales begonnen! Maar zover is het nog niet. Even voor negenen meldt ik me bij Piet van Egeraat die vandaag chauffeur van de dag is. Ik meld hem dat ik geen telefoon bij me heb maar dat de route vandaag zonder problemen is te volgen!

Via de binnenbanddijk verlaten we in een rustig tempo de plaat. Blijkbaar gaan we te rustig want al snel komen Reinier en even later Kees me voorbij en nestelen zich op kop. Ondanks dat de wind hier op kop is rijden beide heren stevig door. Ik hoor geen berichten van achteruit en neem aan dat het voor iedereen te doen is. Even later op de Oude Zeeuwseweg laat Reinier zich tijdelijk terug zakken waarbij zijn plekje wordt over genomen door Ludo. Deze vrienden zullen voorlopig het tempo bepalen terwijl Reinier ook altijd voorin te vinden is.

Vlak voor Krabbendijke passeren we voor de tweede keer het spoor. Deze passage zal nog vlotjes verlopen. Even later zou de 3de passage moeten plaatsvinden maar rode knipperlichte en de bekende bellen maken duidelijk dat een trein aanstaande is. Geen probleem voor ons want we kunnen even later ook het spoor weer over. Maar wanneer we hier aankomen hetzelfde geluid en dezelfde knipperlichten. Dus maar weer rechtdoor op naar de weer een spoorovergang en kilometertje verderop. Maar je raadt het al: ook nu komt er een trein aan! We besluiten om ook nu maar weer rechtdoor te rijden en zodoende een extra stop te voorkomen.

Door al dat spoorweggedoe rijden we eigenlijk ongemerkt ons oude rondje Waarde! Een jaar of vijftien geleden (oude lul....) reden we dit rondje via Oostdijk een keer of vijf per seizoen. Een soort Deja-vu dus! We rijden nu langs de Oude Zeeuwseweg langs het dorp Kruiningen. Chauffeur Piet zit hier nog achter ons. Dat zal even later anders zijn wanneer we even wat moeten draaien en keren om richting het dorp Vlake te fietsen. Al rijdend door dit kleine gehucht wat de naam aan de nabij gelegen tunnel in de A58 heeft gegeven merken we dat we Piet kwijt zijn. Kees had een kapotte spaak en was op aandringen van Piet achter in de bus gekropen. Maar desondanks dat was Piet toen het spoor kwijt. pas nadat we de complete lus om het dorp van de voormalige veerdienst naar Perkpolder gerond hebben houden we halt. In de eerste plaats omdat we een lekke ban hebben maar ook om even contact op te nemen met Piet!

Zoals al eerder in het verslag gemeld schijnt nu het zonnetje flets door de hoge bewolking heen. Al met al een aangenaam moment om weer door te fietsen in de richting van Waarde. Voor de meeste leden is dit bekend terrein en ik besluit mijn rol als ritkapitein vaarwel te zeggen en achterin wat te kletsen met Jan en Alleman! De wind is nu ietsjes van achteren en vooraan wordt een lekker tempo gereden. Langzaam aan maakt ieder zich op voor de splitsing.

Bij de A moeten we eerst een lusje rijden om de B voldoende voorsprong te geven om te voorkomen dat we ze zouden inhalen. Die lus is neutraal en aangezien de wind nu van voren komt laat men Lars het hele stuk op kop rijden. Weer eenmaal terug op weg onder langs de Westerscheldedijk is de finale vrij. In eerste instantie gaat de snelheid niet echt omhoog totdat Rob Naaijkens besluit het maar eens hard te maken! De snelheid komt vrij rap ruim boven de 50 km/uur. Het duurt dan ook niet lang voordat het al direct breekt halverwege de groep. Gelukkig voor de vroege gelosten duurt de prikstook niet al te lang en aangezien niemand het hoge tempo een vervolg wilt geven is een hergroepering even later een feit.

Maar de toon is gezet. Ook Jan Henning heeft er zin in en voert even later het tempo enorm op. Maar ook nu weer hetzelfde scenario als even daarvoor. Een peloton van 10 man die op een lint wordt gezet en waar de achterste schakels alle moeite moeten doen om niet eraf gereden te worden. Dit spel wordt een paar keer gespeeld waarbij Rob de meeste inspanningen doet. Soms rijden er kort wat kleine groepjes los maar meestal niet voor lang. Opvallend is het makkelijke rijden van Frenk, Robbert en vooral van Ludo. Maar ook complimenten voor Lars, Huib en Richard die eigenlijk tot het einde bij weten te blijven. Eén naam is nog niet genoemd: Charl heeft snode plannen voor vandaag en wel nu eindelijk nummer 150 in de boeken krijgen. Hij rijdt attent mee hoewel dat soms wel de nodige moeite kost.

Zo midden in het seizoen blijkt dat iedereen voldoende kracht in de benen heeft en blijkbaar in vorm is want zoals al gezegd lukt het niemand om weg te rijden en weg te blijven. Ook beide bruggen spelen vandaag geen scheidsrechter. Toch heeft het hoge tempo wel tot gevolg dat de meesten zich niet meer met e sprint bemoeien. Uiteindelijk is het Rob, wie anders, die na een laatste tevergeefse poging om voorruit te komen besluit om er een lange sprint van te maken. De laatste 2 kilometer sleurt hij op kop met Jan in zijn wiel. Wanneer Rob uiteindelijk de kop afgeeft is het dus Jan die aangaat. Hoewel ik het nog iets te ver vind besluit ik om aan te gaan. Ik heb te weinig lucht om er echt een sprint van te maken en geef gewoon een hoop gas, kijkend waar het schip zou stranden. In eerste instantie lukt het niemand om naast me te komen maar de streep is toch iets te ver voor mij en met een laatste inspanning lukt het Charl dan toch om me te kloppen. Op de streep staat oa Reinier de sprint gade te slaan samen met nog wat renners uit de B finale ie even hiervoor al gesprint hebben. Achter ons is een klein gaatje ontstaan en is het Ludo die de derde plek opeist. Prima gereden door Ludo, met dank aan Rob!

We bollen vervolgens uit en hergroeperen om terug te rijden naar Bergen. Onderweg zien we een hoop ambulances en zelfs een traumahelikopter. Gelukkig waren die niet voor ons bedoeld maar blijkbaar was er toch wel iets ernstigs gebeurt in Calfsven? We passeren vervolgens Hoogerheide en even later zien we de mannen van de B staan met blijkbaar weer een lekke band van iemand. Dus uiteindelijk rijden we toch nog als grote groep terug naar Fitness Palace voor de koffie en thee! en zo komt een einde aan een uiteindelijk zo goed als droge rit op een mooie zondagochtend!

Daan

Foto's hier

Charl Dietvorst wint voor de 150e keer de finale! Kijk hier!