You are hereKlein Zundert

Klein Zundert


By dommeled - Posted on 27 February 2014

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
30 Mar 42 leden Klein Zundert 87 KM keessimo dommeled
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1413 Zonnig 18 C ZO 3

Het is nu 13.00 uur. Ik ben al even thuis maar heb daarnet lekker in de zon gezeten achter in de tuin. Alhoewel, in de zon? Die is eigenlijk nauwelijks te zien door de dikke sluierbewolking heen.

Maar dat terzijde.. Ik ga zo douchen en sta bijna naakt in de badkamer. Ik heb alleen mijn sokken nog aan. Twee fraaie blauwe exemplaren die na een paar keer wassen bijna passen! Ik staar naar de letters op mijn sokken. Een L op de linker en een R op de rechtse. Blijkbaar was ik al helder vanochtend zodat ik ze aan de juiste voet heb gedaan. Eventjes dwalen mijn gedachte terug naar mijn kindertijd toen mijn moeder een L en een R op mijn handschoentjes geschreven had. Deja-vu!

Om negen uit zomertijd, voor hen die vergeten waren om hun klok al goed te zetten was het nog maar 8.00 uur, was het gezellig druk tegen over Fitness Palace aan de Boulevard. Zo'n 38 leden stonden te trappelen van ongeduld om weer op pad te gaan. Deze zondag stond Klein Zundert op het programma. Eigenlijk zouden we helemaal naar Wolphaartsdijk rijden maar na het maken van de route bleek die 123 km te zijn. En dat was toch een beetje teveel van het goede zo vroeg in het jaar!

In de eerste kilometers sloten nog wat Halsterse en Roosendaalse leden aan waardoor het peloton uiteindelijk 41 man groot was en daarbovenop nog Kees die vandaag de bus reed. Een meer dan behoorlijke groep dus die vandaag volop van het lekkere voorjaarsweer kon genieten. Niet al te veel wind uit het zuidoosten, een graadje of 18 tijdens de finale en een waterig zonnetje, toen nog wel.

In eerste instantie reden Joop en Lars op kop. Zij hielden een mooi en strak tempo erin. En dat is wel zo prettig voor die leden die nog niet zoveel kilometers in de benen hebben. Voor zover ik kon nagaan was het vandaag voor iedereen, in ieder geval tot aan de finales, goed bij te houden! De route leidt ons via de Heide en Klavervelde richting Roosendaal. Nog net op tijd sloegen we rechtsaf zodat we voor de eerste keer door Nispen reden. Al die tijd blies een rustig briesje ons in het gezicht. Best lekker! Inmiddels hebben wat andere leden eventjes op kop gereden maar al snel is het weer Lars die front seat rijdt, dit keer samen met mij.
Pas wanneer we in de buurt van Sprundel linksaf buigen en voor het eerst de wind wat van achteren krijgen is er opeens wat meer animo om Lars af te lossen. In ieder geval rijden Ludo en Perry nu een goed tempo en kan iedereen makkelijk volgen. Wanneer een tweetalauto's het overstekende peloton abrupt in tweeën hakt houden zij goed in zodat ook dan iedereen zonder al te veel inspanning zijn plekje in het peloton kan innemen. Even verderop in Schijf stuurt Reinier ons richting de Rozenvendreef maar grijp ik in. Ten onrechte laat ik de groep de kortste weg richting de rotonde bij de Lange Schouw inslaan. En alhoewel dit ook een fraai stukje Brabant is stond het zo niet op de kaart voor vandaag. Excuses Reinier!

Even later zitten we weer op de originele route en rijen we voor de tweede keer Nispen binnen, zij het dit keer, net als de drie koningen van weleer, vanuit het oosten. Met de wind vol in de rug is het tempo inmiddels wat opgevoerd en na het oversteken van het spoor gaat het nog een beetje harder. Iets daarvoor moest ik me even laten afzakken om mijn shirt lange mouw af te geven in de bus. Het kost me nog even een flinke inspanning om weer achterin aan te sluiten maar de benen zijn in een keer warm, voor zover ze dat al niet waren van de zonneschijn...

Ik zit in ongeveer tiende positie wanneer de finale begint. Nieuw lid Ron wil al direct na de splitsing aangaan maar wordt direct tot de orde geroepen. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat iemand anders dan Reinier de eerste jump plaatst! En inderdaad is het Reinier die als eerste iets probeert. Ik zit te ver naar achteren om dit gade te slaan. En als ik even later een keer achterom kijk zie ik dat we met minsten 20 man zijn!

Een finale met twintig man, een zwakke wind in de rug en zonnig? Ik besluit snel om me vandaag verdedigend op te stellen. Een goede keuze achteraf want niemand zal vandaag een gat krijgen van meer dan 150 meter! Niet dat er niets geprobeerd wordt. Integendeel, het is een spervuur van versnellingen wat het er, vind ik persoonlijk, een heel leuke finale van maakt. In eerste instantie denk ik nog dat er een goede groep ontstond met Johan, Rob en nog een paar toppers. Wanneer het dan voor me breekt duik ik het gat in en sluit ik vrij rap aan. Maar dan valt het al weer stil en dan zit de rest van de groep er al weer bij voor zover ik kan beoordelen. Vanaf dan besluit ik attent mee te rijden en zeker geen energie te verspillen aan zinloze ontsnappingen.

Deze tactiek werkt prima. Als ik af en toe om me heen kijk zie ik dat meerdere mensen dezelfde gedachte hebben. Charl en Johan bijvoorbeeld zitten middenin de groep en rijden attent. Ik hop van wiel naar wiel om ervoor te zorgen dat ik niet te ver van achteren geraak. Rob Naaijkens is vandaag weer super actief en lukt het een aantal keer, zij het in verschillende samenstellingen, om met een klein groepje voorop te komen. Maar zoals al eerder gezegd krijgen zij nooit echt ruimte. En zo rijden we richting de Tol. Na wat schermutselingen probeert Rob het weer. Dit keer krijgt hij een voor mij onbekende gast mee die echter niet zo veel doet. Het gat blijft ook nu wel binnen de perken maar toch mag het nu niet stil vallen. Toch dreigt dat te gebeuren op ongeveer 1000 meter voor de streep. Mijn broer Jan Kees vraagt of ik goede benen heb. Na een positief antwoord geeft hij aan de sprint voor mij aan te gaan trekken en voegt direct de daad bij zijn woord! Helaas krijgt hij hem niet in de juiste versnelling en al snel rijdt ik hem voorbij. Nu heb ik geen keus meer en trek volle bak door. Johan en Charl weten me even later bij te halen en te passeren. In eerste instantie laat ik het maar lopen met nu ver man voor me: Rob en de gast en Charl en Johan. Maar als Johan en Rob stil vallen zet ik toch naar maar eens aan voor een derde plek.

Voor me rijden dan nog de vluchter wiens naam ik niet ken en Charl. Alhoewel Charl een zeer sterke jump plaatst lukt het hem net niet om als eerste over de streep te gaan. Maar aangezien hij wel het eerste clublid is krijgt hij de overwinning. Ikzelf dacht als derde gefinisht te zijn maar ook ik schuif een plekje naar voren en wordt dus tweede. Achter mij is het vervolgens René die nog net voor Johan derde wordt.

Ik moet even op adem komen en bol uit om iedereen weer aan te laten sluiten. En zo is na een week zonder finale deze keer gelukkig wel weer een mooie apotheose geweest. Vervolgens rijden we terug naar Fitness Palace voor een bak koffie of thee. Sommige leden zitten dan al buiten in het zonnetje. Bij de B is het Arjan die de bloemen op mocht halen!

Daan.