You are hereRucphen

Rucphen


By dommeled - Posted on 22 February 2014

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
16 Mar 40 leden Rucphen 91 KM frankros RenzoLev
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1411 Zonnig 12 C W 4

Nadat we het seizoen 2014 zijn gestart met enkele kortere ritten, althans, ik dan, rijden we vandaag onze eerste wat langere rit. Onder frisse maar fraaie weersomstandigheden rijden we om 9 uur weg. Nabij de Bemmelerberg sluiten Rob und Corrie aus Halsteren nog aan zodat het totaal aantal deelnemers inclusief chauffeur vandaag op 40 komt.

Inmiddels een vertrouwd beeld is dat Frank Tack de eerste 20 km op kop rijdt. Renzo bewaakt de snelheid, daarbij geassisteerd door Jan en later komt ook Daan zich vooraan melden om het tempo te temperen. Inmiddels is de club weer 56 leden rijk. Na een jaar van twijfel heeft John Mens nu toch besloten te blijven fietsen, andere nieuwe leden zijn zoals al eerder gemeld Jelle Kramer en Ron Dingemans. Ook Piet Schijf heeft zich weer als lid aangemeld, eerder lid tot 1996, nu sinds een jaar of twee weer regelmatig aanwezig tijdens de training op woensdagavond. En uiteindelijk is sinds deze week ook Huub Schijns lid van TC de Markies.

We rijden veelal met de wind in de rug richting Kruisland, Stampersgat en Standaardbuiten. Daar rijden we in west-zuidwestelijke richting en merken we dat het vandaag zeker niet windstil is. Ik wil er mezelf testen maar ook nu houden Renzo en Daan de groep onder controle met een snelheid van iets knder de 30 per uur. Zo rijdt ik een tijdje voor de groep vergezeld door Rene Punt die later een kortere route naar huis rijdt.

Eerst rijden we nog door Rucphen naar Schijf en vervolgens kiezen we onze traditionele route richting Nispen en....finale. Berry en Peter hebben dan inmiddels in de bus plaatsgenomen.

Op de Ouderveldenweg rijden we niet harder dan 28 per uur zodat ik meteen maar besluit de snelheid te verhogen. Niet om perse weg te komen maar om beter op tempoversnellingen van anderen zoals Johan en Rob te kunnen reageren. Dat gebeurt niet en zo rijd ik een paar honderd meter alleen voorop maar ik laat me snel weer inlopen om vervolgens in de voorste helft van de groep weer aan te sluiten. Al snel zit ik toch weer vooraan om met name van Jelle over te nemen, niemand wil op dat moment met de neus in de wind. Ik reken dan ook op een forse versnelling als we de Schouwenbaan richting Wouwse Plantage oprijden en dat gebeurd ook op initiatief van o.a. Rene, Johan en Rob. Een man of 8 weet aan te sluiten maar dan wel op het uiterst rechtste stukje asfalt. Al snel moet ik loslaten en merk ik dat ik alleen Huub nog achter me heb. Even heb ik de illusie dat nog meer anderen nog verder achteruit zijn geslagen maar naar later blijkt zijn de nodige helden van de A met de B meegereden!

Jochem en Sjors raken van de kant in de berm waardoor Huub en ik kunnen aansluiten. We draaien best goed rond maar op het fietspad speelt een lichte trainingsachterstand op en laat ik de drie gaan.
Op de westelaar rust en blaas ik achter de bus even uit en sluit vervolgens weer aan bij de drie. Zo bereiken we uiteindelijk ook de streep nadat we op een kilometer daarvoor een uitgebluste Rob Naaijkens hebben opgevist.

Aan de achterkant van het peleton zie je niet wat er vooraan gebeurd, daarom hierna een kort verslag daarvan door Daan:
Vandaag weer een klassieke A-finale, in ieder geval klassiek voor 2014....! Er stond weer een stevige wind die vandaag pal uit het westen kwam. Daarom was de animo om de eerste anderhalve kilometer op kop te rijden nihil. Maar, zoals ik al zij: klassiek was het dat Reinier de eerste aanval plaatste. Ik fronste even mijn wenkbrauwen want met deze wind is zo voeg een aanval plaatsen hetzelfde als sportieve zelfmoord. Tenzij je wat mensen mee krijgt maar dat was vandaag niet het geval. Ik vermoed dat de meeste ogen op dat moment op Johan gericht waren.

Maar zoals al gezegd gebeurde er dus helemaal niets en zakte het tempo dat door voorzitter René op kop gemaakt werd steeds verder. In tweede wiel zat Charl maar die was niet van plan om zo vroeg al op kop te komen. Intussen werd Reinier ingelopen die direct verder naar achteren zakte. Na enige tijd reden we ruim onder de dertig en besloot nieuwe lid Jelle o zijn verantwoordelijkheid te nemen waardoor er tenminste weer even wat snelheid gemaakt werd.

Nu volgden de bochten die ons vanaf nu in noordelijke richting wezen. Voor mij het moment om te wachten op de demarrage van Johan. En die liet niet lang op zich wachten. Jan Henning was attent, hij had voor vandaag een podiumplaats in zijn kop gezet, en sloot snel aan. Daarachter was het zoeken naar een gecontroleerde achtervolging. Ik bemoeide me er echter bewust nog niet mee. Het belangrijkste voor mij was nu om het gat niet te groot te laten worden zodat we op de Westelaarsestraat beide heren gemakkelijk zouden kunnen opslokken wanneer ze met z'n tweeën tegen de wind in zouden moesten beuken.

Maar zover kwam het niet want oa René, Charl en (volgens mij ...)Jelle reden langzaam maar zeker het gat al dicht. Toen we op zo'n 75 meter waren gekomen besloot ik om mee te gaan draaien. Zonder te demarreren zette ik aan en overbrugde de laatste meters in een soepele tred. Vlak voordat ik zou aansluiten keek ik even achterom en zie tot mijn verbazing dat ik alleen zit. Dus dan maar erop en erover en tijdens het passeren deel ik de twee voormalige koplopers mede dat we nu met z'n drieën zijn. Zonder aarzelen sluit Johan, gevolgd door Jan, aan en gaan we draaien.

Iedereen, Jan inclusief, doet zijn kopwerk en met de wind van opzij lopen we nu vlotjes uit op de achtervolgers. Wanneer we vanaf het fietspad de Westelaar op willen draaien komt er een auto ons tegemoet. Johan kiest er netjes voor om achterlangs te passeren waardoor even de snelheid eruit is. Maar een blik achterom leert me dat we nog steeds comfortabel leiden! We draaien gewoon netjes door alhoewel Jan af en toe zijn beurt laat lopen. Wanneer ik bij de hoogspanningskabels pas weer naar achteren kijk zie ik een groepje van een man of zes onder aanvoering van Rob Naaijkens behoorlijk dichterbij komen. Johan heeft het blijkbaar ook gezien want zonder dat we daar iets over afspreken doen we beiden een trapje meer.

Daarna blijft de afstand zo'n beetje hetzelfde tot we bij de achterzijde van de Tol aangekomen zijn want dan is opeens het gat weer een stuk gegroeid! Blijkbaar heeft de motor het bij de achtervolgers begeven? Jan heeft dan al een paar keer aangegeven dat hij erg blij is met zijn derde plek en na wat aanmoedigingen van mij komt hij nog een keer op kop. Twee weken geleden had ik Johan verrast met een demarrage op ruim 500 meter. Aangezien hij net als toen ook gisteren weer een koers had gereden (en gewonnen!! Proficiat!) had ik gehoopt dat het beste eraf zou zijn. Maar dit keer liet Johan zich niet verrassen (had ik natuurlijk kunnen weten...) en de streep was dit keer te ver voor een nieuwe zege. Al snel kwam Johan langs me heen en gooide ik de handdoek in de ring.

Johan werd zodoende terecht de winnaar en werd ik ruim voor de uitbollende Jan tweede. Nu was het wachten op de achtervolgers die dus het gat niet meer hadden weten te dichten. En daarachter reden de gelosten die er al in een eerder stadium afgewaaid waren.

Foto's van deze clubrit: hier

Daan van Dommele en Reinier Goosens