You are hereBoompjesdijk

Boompjesdijk


By Rob Naaijkens - Posted on 25 January 2013

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
12 May 25 leden Boompjesdijk 91 KM PietEger ReneDong
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1319 Lichte regen 9 C W 4

BOOMPJESDIJK EN VOORJAAR

Het is nu bijna zes uur en zo dadelijk ga ik aan tafel. Tenminste, als ik uit mijn stoel kan komen. Vreemd? Na afloop van de rit heb ik geprobeerd me om een lantarenpaal heen te vlechten. Wat overigens niet lukte!! Een diepe snijwond in mij rechter elleboog is in eerste instantie het enige ongemak. Wanneer de sterilon in het wondje binnen dringt moet ik even mijn tanden op elkaar zetten.

Verder lijkt het allemaal mee te vallen, mijn fiets heeft in ieder geval niets en het lichaam herstelt vanzelf wel.... Maar nu een paar uurtjes later begint het lichaam te reageren. Ik ben zo stijf als een houten deur en alles doet bij elke lichte aanraking al zeer. Dat wordt een prettig nachtje....

Maar goed, terug naar het begin van de dag. Om 8 uur sta ik op en is het droog. Er staat een stevig windje en de weg is nog wat nat. Ik besluit daarom eerst maar het internet-orakel te raadplegen: buienradar.nl. Ik zie een beeld waar ik niet zoveel mee kan. Ten zuiden van ons wat plekjes op de landkaart maar, en dat is zoals wel vaker, ontstaan er ook spontaan nieuwe puntjes ten teken dat we het zeer waarschijnlijk niet droog gaan houden. Maar al met al is het geen reden om de rit te annuleren: dat doen we al een tijdje niet meer bij regen!

Om negen uur kom ik met Arjan aan op de Boulevard. Er staan zo'n 24 leden en één aspirant lid klaar om te vertrekken. De wind staat stevig door en echt warm kun je het niet noemen. Misschien dat dat de oorzaak is van de lage opkomst? Of is het omdat het nog vakantie is of toch omdat het vandaag ook Moederdag is? Wat het ook zij, ritkapitein René leidt ons even later via de Zuidzijdezoom op weg Bergen uit. Piet van Egeraat bestuurt vandaag de bus en zal wat lekke banden moeten assisteren. Ook heeft John van Broekhoven onderweg het nog al te stellen met zijn achterderailleur. In de bus zoekt hij tevergeefs naar een tangetje.

Voorzitter René maakt vandaag de nodige kilometers op kop. Hij loodst ons vlekkeloos langs de Boompjesdijk. Een dijk die normaliter rond deze tijd volop in bloei staat maar vandaag er maar troosteloos bij ligt in de sombere entourage van deze ´lente´/dag! Dat neemt niet weg dat de omgeving hier in de buurt van de Benedensas werkelijk schitterend is voor hen die daar oog voor hebben. De oorspronkelijke route is onder Dinteloord niet te volgen omdat ze hier aan de nieuwe A4 bezig zijn. Daarom rijden we vandaag een stukje noordelijker door Dinteloord. Voor we de snelweg oversteken slaan Jan Haverhoek en René Punt rechtsaf eb vervolgen hun eigen weg. De rest rijdt gewoon rechtdoor met nog steeds de wind i de rug hier. Even later houdt de club op verzoek van sommige leden een plaspauze waar ikzelf ook gretig gebruik van maak. Is het de ouderdom of zijn het de koude temperaturen?

Na Stampersgat buigen we zuidwaarts en dat betekent dat we nu de wind schuin van voren gaan krijgen. Dat leidt verder niet tot problemen. Overigens werd er vandaag over het algemeen netjes en beheerst gereden met dank aan de voorste rijders! Vlak voor Roosendaal wijken we wat van de route af. Gelukkig voor Kees pas dan want even te voren was hij ons tegemoet gereden nadat hij zich verslapen had! We freewheelen nu wat om toch op de weg richting Nispen uit te komen. Vanaf nu maken we ons op voor de finales. Want ondanks het regenachtige weer besluiten we, na een kleine rondgang van René, om de finales door te laten gaan.

Bij de A is het Jan Kees die in eerste instantie op kop rijdt en merkt dat er weinig mensen animo hebben om over te nemen. De krachtige westenwind blaast ons hier vol in het gezicht en dat ontneemt bij velen blijkbaar de hoop? Hier weg gaan is inderdaad een sprong in het duister gezien de nog te rijden afstand! Uiteindelijk wordt er een beetje schoorvoetend wat gedraaid en kom ook ik even later op kop. Eens kijken of er mensen zijn die iets willen proberen, denk ik, en draai de gashendel even open. Maar al snel blijkt het antwoord op mijn vorige vraag kort en simpel: Niemand. Ik probeer het van kop af dan nog een keer, zij het dat ik nu direct helemaal links ging rijden, me niet realiserend dat er dan al een tijdje een marechaussee achter ons groepje rijdt. Gelukkig slaat hij even later links af zonder ons te bekeuren....

De eerste die dan echt aangaat is, uiteraard, Johan. Maar Jan Kees is alert en kruipt direct in zijn wiel. Ik twijfel eventjes. Nog steeds rijd ik op kop van de groep en besluit om toch maar mee te springen waardoor ik de hele groep mee trek naar het wiel van de twee koplopers. Die eerste poging is dus geneutraliseerd. Ik besluit om dan nogmaals het tempo wat op te voeren. De wind komt na de twee bochten van opzij en ik hoop dat veel plakkers nu op het kantje gezet worden. Maar ook dit initiatief sterft weer snel een vroege dood. Af en toe probeert iemand wel iets. Johan merkt dan dat veel leden op zijn wiel rijden.

Wanneer we de Westelaarsestraat opdraaien krijgen we de wind weer van voren. Het is, volgens mij, Mark de Kok, onze verse A-rijder, die dan even wat meters pakt. Hij mag even voorop blijven alvorens Johan probeert om er naar toe te springen. Maar ook nu zitten er direct diverse leden in zijn wiel waardoor er even later weer een algehele groepering optreedt. Niemand heeft zin om nu zijn kruid te verschieten tegen de wind in en het tempo zakt dan ook sterk. Zonder een specifiek doel om voorop te komen versnel ik wat vanuit vierde of vijfde positie. Wanneer ik enige tijd later achterom kijk zie ik dat ik een gaatje heb en dat alleen Mark, weer Mark dus, mee gesprongen is. Dat beidt perspectieven, dank ik!

En waar ik op hoopte gebeurt dus. Achter ons tweeën kijkt iedereen naar Johan. DI probeert nog wel iets maar zijn pogingen lopen op niets uit omdat meerdere leden het blijkbaar ons gunnen om voorop te blijven. Een goede poging van Joop en even later van Frenk missen de power om het ons koplopers moeilijk te maken. Wanneer we op een kilometer zijn kijk ik achterom en zie dat de groep achter ons wat dichterbij aan het komen is. Dan besluit ik om het tempo verder op te voeren. Dat lukt me ook omdat we nu tussen de bomen zijn gekomen en de wind niet meer zo sterk in mijn gezicht blaast. Voor Mark is deze versnelling te veel van het goede waardoor ik ruim voor de streep op me kan laten uitbollen terwijl Richard ons op de streep staat op te wachten.

Helaas voor Mark, ik had hem de tweede plek gegund, komen René (2de) en Johan hem nog net voorbij en wordt dus vierde. Jan Kees pakt plaats vijf. De groep is zo te zien verder nog bijeen en we rijden gezamenlijk terug naar Fitness Palace. Ik zit rustig van mijn overwinning na te genieten en praat wat met René. Die slaat de schik even later flink om het hart als hij ziet dat ik met mijn voorwiel de stoeprand schamp. Ik trek mijn fiets de stoep op om niet te vallen maar helaas staat daar precies een lantarenpaal.... Ik klap er vol tegen aan, de klap opvangend met mijn borstkas. Mijn fiets wordt weggeslingerd en ik val op de stoep. Gelukkig heeft mijn hoofd niets geraakt en ook valt alles eigenlijk prima aan. Niets gebroken dus. Ik heb alleen een diepe snijwond in mijn elleboog waardoor er al snel een bloedvlek op mijn mouw ontstaat. Ik kan gelukkig gewoon weer opstaan en ook mijn fiets blijkt niet beschadigd waardoor ik al snel weer op mijn fiets zit en we verder rijden. Even later laat ik de wond wat behandelen bij Fitness Palace en kletsen we nog wat gezellig na.

Daan.