You are hereRucphen

Rucphen


By dommeled - Posted on 17 March 2013

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
17 Mar 35 leden Rucphen 93 KM JohanBoe RenzoLev
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1311 Zwaar bewolkt 6 C Z 4

DROOG, KOUD EN WINDERIG LANGS RUCPHEN!

Hoewel we nog niet de laatste rit van de maand rijden toch wel een rit waarmee we al de 100 km gaan benaderen. Het blijft nog steeds maar fris, winderig ook maar gelukkig wel droog en er zal deze ochtend ook geen regen meer vallen zo is de verwachting. Johan gaat vandaag niet voor de derde maal zegevieren bij de A want hij bestuurt vandaag de bus.

Tot de mij opvallende afwezigen behoort o.a. Rene van Dongen. Toch ben ik ook benieuwd wanneer we bijvoorbeeld Pierre, John Mens, Ludy ook weer op de fiets kunnen begroeten!
Renzo leidt vandaag de route via Moerstraten, Welberg en Kruisland richting Rucphen.

Ook Peter Schijven, die het vorige week erg lastig had, is van de partij en maakt in conditioneel opzicht de indruk de ruim 90 km aan te kunnen. In de eerst helft van de rit ligt het tempo tussen de 30 en 32 km/uur wat voor iedereen goed is vol te houden. Later gaan blijkbaar de kilometers tellen, oa ook bij mezelf want de vorm van een week eerder is vandaag niet aanwezig.

Tussen Standaardbuiten en Oudenbosch passeren we een poolse truck met oplegger waarvan het achterste deel in de berm cq de sloot terecht is gekomen. Op het moment dat we daar passeren komt net een bergingskraan om de ongelukkige chauffeur weer op de weg te helpen, meteen nemen een aantal heren ( en 1 dame) de gelegenheid voor een sanitaire stop. We twijfelen of de reguliere route wel gereden kan worden i.v.m. de ter plaatse aangeven omleidingsroute nabin de Borchwerf maar zonder problemen kunnen we onze weg richting Oudenbosch en Zegge naar Rucphen vervolgen.

In Schijf begroeten we opnieuw Ke-Keeske op z'n driewielier waarna we opnieuw via de Rozevendreef het prachtige Roosendaal rechts laten liggen om ons op te maken voor de finale.

De tegenwoordige rotonde waarover we de N262 passeren wordt door een enkel clublid over de rijbaan gepasseerd. Meestal wordt dit voorbeeld niet gevolgd door andere clubleden, als dit wel zo zou zijn dan kunnen daar risico's ontstaan i.v.m. De snelheden van het verkeer ter plaatse. Dus, volg allemaal het fietspad!

Door de kom van Nispen rijden we richting Mariabaan en Vleet voor de finale. Met veel moeite rij ik naar voren waar Rob Franken het tempo hoog houdt, 2 "voormalig" B-renners schijnbaar comfortabel in zijn wiel. Charl wekt nog even de indruk weer rechtsaf de Mariabaan in te slaan maar kiest nu toch voor de route rechtdoor. Meteen wordt onder aanvoering van Daan hard aangezet met een stevige zuidelijke wind op kop. Die ontneemt onder andere mijzelf vandaag de adem dusdanig dat de groep vrijwel direct uit elkaar ligt.

Ik kan nog net bij het laatste groepje aansluiten met o.a. Lars, Perry en Frank. Joop en Richard vissen we op en tegelijk rijdt Jan Kees ons nog voorbij die kennelijk bij aanvang finale te ver van achteren reed.
We rijden kop over kop om Jan Kees bij te halen, komen iets dichterbij maar doordat te vaak het tempo terugloopt slagen we daar niet in, ook kiezen wij voor het fietspad en niet voor de rijbaan naar Wouw ....
Op de Westelaar rijden Lars en ik even kop over kop maar al snel voel ik me ernstig verzuren en merk dat er enkelen achter ons wel meekunnen maar niet hun verantwoordelijkheid willen nemen in de achtervolging. Net zo zuur als m'n benen spreek ik onze oude vos Richard daarover toe en dwing hem tot een inspanning het door mij gelaten gat dicht te rijden. Dat doet hij dan ook en in 1 streep rijdt hij met Frank in zijn wiel 10 meter dicht, zelf blijf ik achter en laat me terugzakken tot achter de bus waar ik tot mijn verrassing Rob en Corrie aantref.
De laatste 500 meter sluit ik nog even aan bij de groep maar meedoen in de eindsprintvan dat groepje zit er niet meer in.
Roy is dan al lang en breed als eerste voor Daan en Charl over de streep gegaan!


Reinier Goosens

De finale volgens Daan

De wind zou vandaag scherprechter zijn had ik het vermoeden. Daarom vlak voor de splitsing naar voren gereden. Nadat Rob Franken, die daarvoor het tempo aanvoerde, afsloeg met de B zat ik opeens op kop omdat iedereen de beentjes stil hield…..

Net als Johan vorige week besluit ik om het tempo dan maar op te voeren nadat ik eerst netjes rustig aan heb gedaan om iedereen de gelegenheid te bieden aan te sluiten. Charl raad me aan om de weg smal te houden en een kleine waaier te vormen. Het is dan ook Charl die nog een paar keer mee draait en het tempo hoog houdt. Het verbaasde me niet dat buiten ons tweeën niemand mee doet. Een finale zoals vele andere wat dat betreft! Althans, dat dacht ik: De werkelijke reden echter is dat we dan al los zijn met z’n drieën?? Alleen Frenk hangt er dan nog aan tot mijn verbazing!

Waarom het nu al breekt is me een raadsel. Zijn mijn benen dan zo goed of heeft de rest zich laten verrassen? Maar hoe dan ook, als we nu los zijn dan ook maar doorzetten. Mijn medevluchters nemen dan niet (Frenk) of sporadisch over maar bij mij gaat het allemaal relatief makkelijk en met een meer dan stevige bries in de rug rijden we hele stukken rond de 50 km/uur! Ondanks onze toch niet bepaald lage snelheid lukt het Roy om de aansluiting te maken. Een prestatie op zich en hij heeft dan wel enige tijd nodig om op adem te komen want in eerste instantie komt hij niet op de kop.

Wanneer we de Westelaarsestraat opdraaien is Roy genoeg hersteld en dan gaan wij met z’n tweeën goed draaien. In deze fase is het Roy die de langste en stevigste aflossingen doet. Ik probeer ondertussen in te schatten hoe het met Charl gesteld is. Wanneer even later Roy dan ook demarreert wanneer ik op kop rijdt wacht ik even af wat Charl en Frenk doen. Maar zij duiken niet het gat in en ik zit in twijfel: zal ik het gat dicht gaan rijden met beide heren in het wiel? Ik durf het niet aan en laat dus Roy zijn gang gaan. We rijden dan inmiddels richting de Tol. Het gat wordt dan niet groter maar is ook niet zomaar te overbruggen.

Frenk probeert het dan alsnog maar zijn jump is niet overtuigend genoeg. Ik sluit vrij snel weer aan met Charl in mijn wiel. Even later gaat Roy onbedreigd over de finish en probeert Charl een tweede plek veilig te stellen. Maar tot mij eigen verrassing counter ik gemakkelijk en is die tweede plek voor mij! Weer tweede dus maar wel met een goed gevoel omdat we een mooie ontsnapping hadden!