You are hereBoonhil

Boonhil


By Rob Naaijkens - Posted on 10 October 2010

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
10 Oct 35 leden Verrassingstocht Bathpolder-Völckerdorp 78 KM
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1040 Zonnig 15 C O 4

OP ZIJN ZOMERS LANGS DE BOONHIL...

Vandaag rit nummer 32 op de rol. Het eind van het seizoen nadert met rassé schreden. H

oewel de herfst al geruime tijd op de kalender staat komt ze (gelukkig) niet op stoom. Enige wat vandaag aan de periode van het vallend blad deed denken was de straffe oostenwind. Maar voor de rest waren het prima omstandigheden voor zo’n oktoberse clubrit! Wel frisjes maar met een strak blauwe hemel lukte het de zon om het lekker aangenaam te maken.

 

 

Om negen uur waren 35 leden verzameld bij de Kajuit. Rob Naaijkens was vandaag chauffeur en dook de bus van Hermes Fietsplus in terwijl de overig 34 zich al rap in beweging zetten. Die beweging was vanaf het begin strak. Dat zou de rest van de rit zeker zo blijven zodat we aan het eind van de rit tegen de 33 km/u gemiddeld aanzaten, en dat bij deze wind! Maar zoals wel vaker dit seizoen bij Tc de Markies klaagde er eigenlijk niemand en kon iedereen het goed bijhouden. Alleen voor Ivo was het net te veel, hij is de afgelopen maanden nauwelijks aan fietsen toegekomen, hij sloeg na bijna 45 kilometer af de andere kant richting Roosendaal op. Maar de ambitie is er weer dus komende weken mogen we hem vaker begroeten.

 

Jan Hermes was vandaag ritkapitein. Met zekere hand leidde hij de groep door de polders tussen Roosendaal, Oud Gastel en Kruisland. Zoals al eerder gezegd was de snelheid stevig want er waren een paar leden vandaag blijkbaar niet te houden. Sjel heb ik in ieder geval veelvuldig op kop zien sleuren maar ook Frenk trapte, ondanks een koutje naar eigen zeggen, flink door. Achterin de groep was het vaak heel hard aanpoten hierdoor. Een goede training noemen we dat!! Omdat we heel veel van noord naar zuid en andersom reden, speelde de wind vandaag een grote rol. Maar zelden hebben we echt kunnen profiteren van dit hulpmotortje in de rug. Misschien maar goed ook, want dan gaat de snelheid echt de lucht in. Dit was goed te merken toen we na Nispen ons op gingen maken voor de finales. Snelheden van tussen de 40 en 45 km/u waren geen uitzondering. Met name Frenk, hoezo ziekjes?, was hier de boosdoener. Daarom waren er even verbaasde blikken toen hij keurig rechtsafsloeg de Mariabaan in, mee met de B.

 

Bij de A ontbreken Jan Kees en Rob vandaag. Daarom een rustige start. Gelukkig wel een aantal ‘vaste’ A-rijders er weer bij zoals Frans, Renzo en Richard zodat de groep wel iets groter is dan vorige week. Charl neemt zijn verantwoordelijkheid en rijdt het eerste stuk op kop. Wanneer ik hem aflos stelt hij voor om netjes een waaiertje te vormen en het tempo hoog te houden. De eerste ronde van de waaier telt buiten Charl en mijzelf ook nog Frans en (volgens mij) Renzo, bij de tweede overname van CHarl blijkt alleen ik nog mee te doen. De trend is dus alweer snel gezet. Daarna een paar versnellinkjes die niemand veel pijn zullen doen.

 

Voorzitter René is de eerste die serieus aangaat. Hij neemt zijn verantwoordelijkheid en slaat even een leuk gaatje. Ik besluit om hem terug te halen en rijdt langzaam maar gestaag het gat dicht met uiteraard iedereen in mijn wiel. Vervolgens is het Johan die er tussenuit peert. Zoals we van Johan gewend zijn zit hier snit in en Charl reageert direct. Ik zit hier net iets te veel van achteren en het wordt me een aantal minuten onmogelijk gemaakt om op te schuiven. Niemand neemt in eerste instantie de moeite om te gaan achtervolgen maar wel om in de weg te gaan rijden! Uiteindelijk besluit ik ook hier weer om het ga te gaan dichten. Johan, af en toe bij gestaan door Charl, trekt echter echt stevig door. Gelukkig neemt René na enige tijd van me over (na lichte aandrang) en ook Renzo (of eigenlijk alléén Renzo) helpen mee. Op het fietspad vindt uiteindelijk de aansluiting plaats.

 

Het opdraaien van de Westelaarsestraat verloopt chaotisch omdat er net een rijtje auto’s ons tegemoet komt. Vooraan besluit men in eerste instantie dwars door dat rijtje heen over te steken wat tot gevaarlijke situaties leidt. Charl is daar blijkbaar zo va geschrokken dat hij de groep even laat inhouden om iedereen weer aan te laten sluiten. Dit was dus duidelijk een voorbeeld van hoe het niet moest!! Intussen is het voor mij wel duidelijk dat er nu niemand meer weg gaat komen. De wind is vanaf nu teveel van achteren. Daarom is het goed positie zoeken en vooral opletten.

 

Tot mijn verbazing is het Charl die het opeens gaat proberen. Als hij snel weer terug gepakt wordt probeer ik het toch ook nog maar een keertje. Maar als ik merk dat ik mensen in mijn wiel heb stop ik direct. Dit wordt geen dag voor mij vandaag! Uiteindelijk loopt het dus uit op een sprint. Wel een sprint die maar laat op gang komt. Niemand wil hem op gang trekken en we hebben een vanuit de achterhoede terugkerende Richard ervoor nodig om te beginnen. René reageert en slaat direct een gat, gevolgd door Charl die al snel laat lopen. Ikzelf weet nog net over hem heen te gaan maar René is dan al over de streep. Een mooie overwinning voor hem derhalve. Voor alle geklopten (waaronder ikzelf): nog drie kanzen….

 

Daan van Dommele

 

De B-Finale

 

zondag kon ik sinds lange tijd de finale weer eens van dichtbij mee maken en hierbij dan ook mijn verhaal.

Na de splitsing wordt er netjes op een ieder gewacht en dan is het Sjel die als eerste zijn gat licht en het tempo boven de 40 trekt.Vervolgens zijn het Mark en Perry die er hard over heen gaan en tot mijn schrik zitten we al boven de 50 en heb ik al mijn versnellingen dan al opgebruikt.Blijkbaar is dit voor andere ook te gek en ze rijden dan ook weg, John van B. duikt nog het gat in maar valt al snel terug. Zo ook Mark die Perry laat lopen die vervolgens achterom kijkt waarom er niet overgenomen wordt.

Op het fietspad trekt Rene Punt nog even stevig door maar als hij bijgehaald wordt gaat het niet meer zo gek als eerst. Tot mijn verrassing kan ik nog steeds goed volgen en stiekem ga ik hopen op een glansrijke afsluiting van mijn slechtste seizoen ooit. maar zo ver zijn we nog lang niet. Ter hoogte van de Westelaar volgen er nog wat versnellingen maar als Jan Haverhoek vlak voor de bocht wegspringt keert de rust terug. Jan krijgt niet meer als 50 meter maar houdt dit wel tot vlak voor de Tol vast. Nog steeds bevindt ik me in de groep, heb geen trap te veel gedaan en ben dat ook nog niet van plan.Met de finish in zicht wordt het tempo toch weer gestaag opgevoerd en zie ik dat Ludie zich al comfortabel voor in de groep heeft genesteld. Ludie won vorige week zijn 2e en is duidelijk de te kloppen man.

Als Rene Punt op 500 meter de beslissende versnelling plaatst is hij dan ook de gene die moeiteloos in het wiel springt. Samen met Rene weet hij vervolgens stand te houden tegen de groep van 5 met onder andere Frank en Jochem en moet Rene de winst aan Ludie laten.Ik zelf zat op het beslissende moment net te ver naar achter en kan me slechts leeg rijden voor een 8e stek.Nog 3 kansen!