You are hereGalderse Meren

Galderse Meren


By Rob Naaijkens - Posted on 26 January 2012

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
28 May 31 leden Galderse Meren 100 KM JohnMens dommeled
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1221 Zonnig 21 C NW 4

ZONNIG EN WARM LANGS DE GALDERSE MEREN!

(je hebt er lang op moeten wachten, maar hier is dan eindelijk het verslag!)

Mijn favoriete clubrit is de rit die ons helemaal oostwaarts voert door het dorpje Galder, langs de daarbij gelegen zwemplas! Misschien komt dit omdat ik een jaar of 10 geleden deze rit al puzzelend uitgedacht heb. Een korte historie: ergens in een ver verleden, in de tijd dat er nog geen GPS en dergelijke bestond, reden we als één van de deelnemende clubs mee met de Javadorit. Vanuit Essen reden we toen in dit gebied onze wedstrijd, waarschijnlijk onder leiding van Reinier of Walter. De omgeving in het gebied ten zuiden van Breda beviel mij zo goed dat ik op zoek ging naar de mogelijkheden van een fraaie clubrit hier. Na veel puzzelen op de kaart en een paar ritjes met de auto kwam ik uiteindelijk op de route uit die we heden ten dage nog steeds rijden!

Om de route niet al te lang te laten worden rijden we weg via de Heimolen. De lengte van de rit van vandaag is precies 100 kilometer wat voor sommigen onder ons een soort mentale barrière is. Helaas waren vandaag clubpsycholoog Paul en mental clubcoach Richard niet aanwezig om dit fenomeen verder uit te leggen! Er waren verder trouwens wel meer opvallend afwezigen ondanks het bijzonder fraaie weer! Zo was clubdichter Wouter vandaag voor de elfstedentocht in Friesland. (Rare jongens die Friezen) Maar ook Roy was er vandaag niet bij. Beide heren hadden, net als Richard, tot op heden nog geen clubkilometers gemist!

Maar zoals al gezegd reden we weg via de Heimolen. Tijdens de eerste kilometer over de plaat zagen we nog wat restanten van de Roparun-karavaan en ook de laatste teams passeren. Met het plannen van de routes houden we zoveel mogelijk rekening met dit loopevenement zodat we niet gedurende de rit constant elkaar in de weg zitten. Gelukkig komen ze elk jaar weer een stukje vroeger langs Bergen en hadden we er verder geen last van. Sterker nog: op de kruising van de Heimolen met de Antwerpsestraat konden we ongehinderd oversteken met de hulp van de verkeersregelaars ter plekke! Bedankt nog hé mannen!

Het peloton is 30 clubleden groot aangevuld met een aantal gast rijders. Ook onderweg sloten spontaan wat sportievelingen aan zodat we al met al een grote groep waren. Door het mooie weer was het sowieso druk op de weg met diverse soorten recreanten zodat we soms goed moesten oppassen. Hierdoor moesten we vandaag toch een paar keer ervaren dat niet iedereen blij is met grote groepen fietsers op de weg. Een paar keer kregen we boze gezichten of niet bepaald vleiende opmerkingen naar ons hoofd. Jammer!

Zo vroeg op deze pinkster-maandag-ochtend stond er nauwelijks wind. De zon scheen uitbundig en het was al snel boven de 20 graden. Beter fietsweer kun je je toch nauwelijks voorstellen! Als je dat bekijkt is een opkomst van 31 man eigenlijk aan de lage kant. Misschien dat een aantal leden aan het genieten was van een pinksteruitje of gewoon een dagje aan het strand! De leden die wel waren gekomen reden ondertussen langs de Lange Schauw naar Klein Zundert en vervolgens Galder. In dit laatste dorp krijgen we een leuk stuk met kasseien onder de wielen door om even later naar de meren te rijden. Ivm de drukte is de weg hier plaatselijk eenrichtingsverkeer geworden. Gelukkig voor ons wel de goede kant op zodat ook de bus gewoon ons kan blijven volgen. We stoppen hier even voor een sanitaire stop. Ook hebben we extra water mee in de bus. Iedereen die dat wilt kan zijn bidon nog eens aanvullen.

Na de Galderse Meren rijden we weer terug westwaarts. Het is nu ook duidelijk te merken dat de wind inmiddels is komen opzetten en met noord tot noordwest niet bepaald in ons voordeel blaast. Ikzelf rijd dan al zo’n slordige zestig kilometer vooraan de groep, voornamelijk bijgestaan door voorzitter René. Maar nu moet ik toch wat meer inspanning doen om een leuk maar bovenal gelijkmatig gemiddelde te houden. Dat wordt nog eens extra moeilijk gemaakt doordat we in dit stuk van de route vele kleinere en kronkelende weggetjes berijden. Voor een grote groep is dat eigenlijk wat minder geschikt maar de fraaie lanen en bosweggetjes maken veel goed wat mij betreft! Ik hoop dat ook de anderen dit konden waarderen!

Even later rijden we alweer in Schijf. Via de kortste route langs alweer de Lange Schauw maken we ons op voor de finales. Nog een keer passeren we het kruispunt vlak voor Nispen waar er heftig aan de weg gewerkt wordt en het hele kruispunt op de schop ligt. Inmiddels heb ik me wat laten terug zakken. Dit is voor sommigen blijkbaar het teken om het tempo eens lekker op de te voeren en zo rijden we op een gegeven moment als lang gerekt lint op de splitsing af.

Gezien de windrichting en de windkracht lijkt het me verstandig om al vanaf het begin vooraan te zitten. Geen slechte gedachte omdat Rob de wedstrijd direct hard probeert te maken en als een gek op kop gaat sleuren. Veel leden komen nu al direct in de problemen. Gelukkig voor hen zitten Charl en Frenk in Rob’s wiel en hebben blijkbaar geen zin om over te nemen zodat het tempo na enige tijd toch terug zakt. Zo erg zelfs dat ik vanuit zeven positie ook poging waag en wegspring. Maar de benen zijn vandaag niet goed en na al mijnkopwerk van even daarvoor voel ik de kracht al snel weglopen.

Rob probeert het nog wel een paar keer en ook ikzelf heb nog wat demarrages in petto maar de tendens is helaas behoorlijk afwachtend. Dus telkens valt het stil en is bijna niemand bereid om het hard te maken. Het zijn voornamelijk eenlingen die een enkele poging waagt. Zo proberen Johan en Renzo het maar geraken niet echt weg. Heel even ziet het er naar uit dat Rob en Johan samen even weg komen maar het is Frenk die erg sterk in één klap het gat dicht. Helaas zit Charl in zijn wiel wat voor Rob het teken is om de benen stil te houden zodat ook die poging strandt.

In de laatste kilometer is het Renzo die serieus aanzet een even een gat krijgt. Als iedereen elkaar begint aan te kijken pak ik maar de kop en rijdt het gat dicht. Dat was ook direct mijn laatste kunstje en nadat het weer even stilvalt komt dan toch de sprint op gang. Of toch ook niet want het is Frenk die nu de kop pakt en dit vasthoudt tot op de net nieuw geverfde dubbele streep. Johan kan hem niet meer terug pakken en wordt 2de met Charl in zijn wiel. Wanneer je bedenkt dat Frenk twee dagen eerder bij de KoosM Classic al 200 kilometer had gereden een heel sterke prestatie al met al.

Daarna is het weer terugrijden naar de Kajuit. Bij sommigen, waaronder ikzelf, overheerst even de teleurstelling van een flauwe finale die door de winderige omstandigheden best hard te maken was. Maar al snel zitten we gezellig in het zonnetje te genieten van een heerlijk bakje koffie of thee van Lian! Was het maar altijd zulk lekker weer!

Daan.