You are hereDe Heen

De Heen


By Rob Naaijkens - Posted on 26 January 2012

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
09 Apr 28 leden De Heen 67 KM JosHerri LudyMarc
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1214 Zwaar bewolkt 11 C ZW 5

De "paasrit" vormt in elk geval deze dag een forse ujitzondering op het fietsseizoen tot nu toe. "Slechts" 28 leden melden zich op de Boulevard. Daarbij is echter wel Jos Herrings, vandaag chauffeur van de volgbus en daarbij vergezeld door zoon Juul. Jos is, met een historie redelijk gedekwaardige valpartijen nu eens niet van z'n fiets gevallen maar van een paard en is daardoor nog niet in staat geweest voldoende fietskilometers te maken.

Om net na negen uur vertrekken we voor een korte clubrit Heen en weer terug. De Heen dus. Traditioneel moet Piet weer even flink doorrijden om op de van Konijnenburgweg bij de groep aan te sluiten. Al snel wordt duidelijk dat Frenk Bosters vandaag geen finale bij de A gaat rijden want al snel is die haast niet meer van kop af te slaan. Ten westen van Steenbergen moeten we i.v.m. werkzaamheden nabij Fort Hendrik een stukje omrijden wat meteen het begin is van het zware, winderige deel van deze rit. Meteen ook de prikkel voor het clublid dat kennelijk uit zijn clubkleding is gegroeid om er vooraan maar eens een klap op te geven en al snel is er zowel voor als achteraan een afscheiding.

Rene Koole kiest het gezelschap van Jos en Juul, in de groep moeten de meesten, ik in elk geval wel, zich inspannen om de groep te kunnen volgen. Ludy, vandaag ritcommissaris en in eerste instantie dapper vooraan wappert na een onverwacht keerpunt naar achteren en rijdt even later ook nog lek. Vooraan blijven Adri, Frenk en ook naar ik meen Roy het tempo bepalen.

Op de Zeelandweg rij ik mezelf een beetje uit het gedrang naar voren maar kom dan wel op het moment dat we de Slaakbrug oprijden op kop te zitten. In eerste instantie hebben er weinig leden zin om over te nemen totdat het bordje van de provincie Zeeland in beeld komt. Plotseling zijn er dan toch een aantal leden die even wat harder willen rijden.

De bus sluit na het oppikken van enkele lekrijders op de Slaakdam weer aan alwaar vooral Frenk onverminderd op kop blijft sleuren. Ik rij even naast hem maar de blik blijft strak naar voren gericht. De onverwachtste beweging van Roy uit het wiel van Frenk lijkt erger dan het feitelijk is want ik zit zelf in zijn wiel maar o.a. Charl schrikt er dermate van dat deze even verhaal komt halen bij Roy die zich van geen kwaad bewust is.

In een strak tempo rijden we naar de brug bij de Vossemerenen rijden we met een mannetje of 14 rechtdoor richting Zeelandweg WAAR de FINALE Begint! En niet eerder! Opnieuw wordt er op kop hard doorgereden zodat we al meteen moet doortrappen om aansluiting te houden. Op de Zeelandweg richting Heense Molen is het dan eindelijk vrij en hier valt vooral het koprijden van gastrenner Jelle op. Hij houdt het tempo zo hoog dat er niemand zin heeft wat te ondernemen en zelf moet ik alle zeilen bijzetten om een goede positie te verwerven vooral niet te ver achterin.

Op een breder stukje zie ik een gat om enkele renners te passeren en net voor Lars weer in een wiel te gaan zitten. Even later verschijnt Lars weer terug naast me en maakt duidelijk aanstalten zijn oude positie, daar waar ik op dat moment rij, in te nemen. Zowaar barst Lars los in enig verbaal geweld maar ik laat me niet zomaar van m'n positie weg-intimideren hoezeer ik Lars ook begrijp. Zoiets van ieder voor zich en zoek 't maar uit.....

Even later maak ik toch nog netjes plaats voor Lars om zelf nog naar een betere positie voorin te rijden en later blijk ik daarmee Lars nog extra uit de wind te hebben gezet dus blijven wij gewoon fietsvrienden..... Na het keerpunt maak ik me op voor een zelfde soort aanval als een week eerder. Ik kruip bij Mark de Kok in z'n wiel omdat ik meen dat die ook wil gaan versnellen met de wind op kop maar die ziet daar vanaf en zo ga ik na het oprijden van de Rubeerdijk weer aan voor een uitval in de hoop wat medevluchters mee te trekken. Het staat daar wel erg hard op kop te waaien en na een meter of drie-vierhonderd zie ik de groep langzaam terugkomen en laaat ik me inlopen. Heerlijk zitten de sprinters in het wiel van o.a. Perry.

Ik moet even hééél diep ademhalen en moet bijna de groep laten gaan. Sjel is de enige die zich alsd een waar kampioen om me bekommert en probeert me een duw in de rug te geven. Die wijs ik op dat moment even af omdat ook Sjel niet zo makkelijk en vanzelfsprekend meer het laatste wiel kan houden maar omdat het al snel wat stilvalt kunnen we toch weer aansluiten. Ik fiets weer naar de voorste helft en daar zijn versnellingen te zien van o.a. Rene van Dongen en Charl naar ik meen. Gegroepeerd rijden we Rubeerdijk af en een paar honderd meter voor de afslag naar links besluit ik opnieuw weg te springen. Opnieuw laten ze me even gaan maar op de Glymesweg komt de groep snel terug.

Niet de groep maar Renzo is het die is weggesprongen en omdat ik weer net laat lopen kan ik niet bij hem aanpikken. De groep komt er vervolgens ook overheen, alleen Arjen heeft dan eerder de groep moeten laten gaan. Op de Heenweg kan ik toch nog een keer aansluiten en rij ik o.a. Mark en Lars terug naar de groep waar precies op dat moment Roy vooraan wegspringt. De kaars is nu echt uit en ik laat lopen en rij nog slechts om onze jarige kampioen achter me te houden. Achter Roy rijdt zowaar Rene (achter "in dienst van Charl") het gat dicht naar Roy. In de eindsprint snelt plotseling Joop, haast onopgemerkt, zuinig, sneaky, slim, naar voren en komt met ruim een fietslengte voor Charl als eerste over de streep! Toch fenomenaal gereden Joop, ik doe het niet na. Roy wordt derde, Robbert Maartense vierde en #$%#@%% R.S. 5e!

Volgende week geen finale, of beter gezegd, een finale van bijna 30 km: de triotijdrit!

Reinier Goosens