You are hereBiezelinge

Biezelinge


By dommeled - Posted on 21 January 2011

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
25 Sep 28 leden Biezelinge 95 KM
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1131 Zonnig 21 C Z 3

‘T IS WEER VOORBIJ DIE MOOIE ZOMER…(of toch niet....)
 
 De astronomische herfst is begonnen op vrijdag 23 september om 11:05. De zon stond toen loodrecht boven de evenaar en de komende 6 maanden zal zij boven het zuidelijk halfrond verblijven.

Wie er oog voor had kon op sommige stukken al goed zien de bladeren aan het vallen waren! Maar verder merkten we niets van het feit dat de winter in aantocht is, integendeel. Voor het eerst sinds weken hoefde ik bij het slapen gaan op zaterdagavond de wekker niet wat vroeger te zetten om te kijken of het niet regende zondagochtend….
 
 Een prachtig zonnetje en weinig wind waren de meteorologische ingrediënten voor deze rit. De laatste rit van september betekende ook een langere rit. En of dat nog niet genoeg was ook nog een nieuwe rit op onze toch al zo diverse kalender! Twee nieuwe gebieden werden doorkruist vandaag. Eerst de polder tussen Yerseke en Vlake. Deze werd van noordoost naar zuidwest genomen. Op de verkenning van woensdag lagen de wegen er hier nog netjes en bovenal schoon bij. Vandaag is ook hier te merken dat het oogstseizoen in volle gang is. Gelukkig is het droog zodat het trillen van de fietsen als rijden we op kasseien, het enige onaangename is. En even later na de oversteek van het Kanaal door Zuid Beveland een tweede nieuwe kennismaking: de polders nabij Kapelle en Biezelinge. Dit laatste dorp is de naamgever van de rit van vandaag.
 
 De opkomst van vandaag valt me wat tegen! Met zulk prachtig fietsweer had ik eigenlijk wel gerekend op minimaal 35 leden. De teller blijft echter steken op een schamele 28. Rini, Jos, René K, Walter, John M, Rob N, Piet S waar blijven jullie? De leden die wel meereden maalden er niet minder om. Bij de start nog tal van been- en armstukken en jasjes met lange mouwen. Naar mate de rit vorderde verdwenen die al ras en scheen de zon heerlijk op onze vale armen en benen. Vaal in ieder geval voor hen die afgelopen zomer in of dicht bij Nederland zijn gebleven!
 
 We rijden weg dwars door de stad. Dit omdat vandaag Leontien, die de beurt van Jan Kees overneemt als chauffeur, de uitrijdroute niet zo goed kent. Al snel zitten we op de Zeeuwseweg op weg naar Krabbendijke. De windmolens langs het Schelde-Rijn-kanaal staan alle kanten op gericht (en draaien ook allemaal!!) Een veranderlijke wind dus! En dat klopt ook wel want bij het wegrijden komt ze uit zuid tot zuidoostelijke richting en tegen de tijd dat we de finale reden was ze ‘gewoon’ zuidwest! Zoals al eerder vermeld loopt de temperatuur gestaag op.
 
 Tot vlak voor Yerseke is het de bekende weg die we volgen. In het dorp van Johnny zijn aan de weg aan het werken zodat we hier iets van de route afwijken. Ook nu rijden we een klein extra lusje om te zorgen dat de bus ons kan blijven volgen. Binnendoor gaat het nu langs Vlake en het kanaal richting Kapelle. Ruim voor dit dorpje slaan we linksaf en in een fraai open landschap hebben we het rijk alleen. Hier wordt de wind wel gevoeld maar daar lijdt het gemiddelde niet onder! Langs het spoor komen we Biezelinge binnen om even later scherp linksaf te buigen richting de Oude Zeeuwse weg. Hier is het ongelooflijk druk! Zo druk zelfs dat verkeersregelaars proberen alles in goede banen te leiden. Een aardige Belg in een cabrio is zo vriendelijk om onze toerclub doorgang te verlenen waardoor we vrij snel de eindeloze rij auto’s doorkruizen!
 
 We gaan vanaf nu weer oostwaarts rijden. Eerst nog via het fietspad omdat we het kanaal weer moeten oversteken. Leontien is vanaf dan opeens de locomotief van een flinke trein vertraagd verkeer. Zij blijft namelijk netjes naast ons rijden. Gelukkig slaan we al snel rechtsaf om richting Hansweert te gaan. Maar eerst is het tijd voor een plaspauze. Veel leden maken direct van de gelegenheid gebruik om ook overtollige kleding bij de bus af te geven! Vanaf nu gaan we voornamelijk de Westerscheldedijk volgen. We rijden nog wel om het natuurgebied Den Inkel heen maar verder is het weer bekend terrein! Ik rijd dan al behoorlijk lang op kop en heb eigenlijk het voornemen om me wat te laten afzakken. Vanaf nu weet men het wel en beschouw ik mijn rol als ritkapitein voor vandaag volbracht. Helaas hebben de leden in tweede rij achter me geen zin om over te nemen en daalt het tempo direct wanneer ik mijn benen stil houd! Dus plak ik er nog maar een paar kilometertjes aan vast op kop, beurtelings vergezeld door twee gastrijders!
 
 De finale start rustig, mede ook omdat er op het stuk weg in ons extra A-lusje nog veel steenslag ligt. Maar eenmaal terug op de Zimmerman weg besluit Johan om de gashendel open te draaien. Hij heeft blijkbaar dezelfde gedachte als Rob en ik: de wedstrijd direct hard maken om de forse A-groep wat te decimeren. Maar voordat de eerste carrousel van Johan, Rob en ikzelf een feit is valt het al weer genadeloos stil als een verroeste ketting op de 80 jaar oude driewieler van Freddy Maertens! De lange rechte wegen, we weinige wind in de rug en het zonnetje zorgen ervoor dat niemand echt in de problemen komt, alleen Hylke moet eraf door een echte hongerklop en ook zag ik Mark nog wat achteraan bungelen.
 
 Een serieuze poging van mijzelf met Perry komt nooit echt weg. Heel even is het gat wat groter wanneer de strijdlustige Johan aansluit. Maar met z’n drieën zijn we niet in staat de voorsprong echt uit te bouwen. Wanneer na een paar kilometer ook Frenk aansluit maar vervolgens zijn benen stil houdt is het einde verhaal voor deze poging. Er zijn dan nog wel wat pogingen van met name weer Johan maar ook van Rob en Jan Kees maar die missen de echte snelheid om levensvatbaar te kunnen zijn. En zo draaien we het laatste rechte stuk naar de streep op. Het viaduct is geen scherprechter vandaag en een vrij grote groep maakt zich op voor de eindsprint. Nog één keer probeer ik het en duik een gaatje in wat Rob laat vallen rechts van de weg.
 
 Al tijdens het aanzetten weet ik dat het niets meer gaat worden want ik voel de kracht uit mijn benen verdampen. Al het kopwerk van vandaag eist zo zijn tol. Een blik achterom leert me dat Perry heeft aangesloten met zo te zien Albert in zijn wiel. Albert heeft nog voldoende adem over om door te gaan. Wat er verder zich allemaal af speelt gebeurt buiten mijn blikveld omdat ik het vanaf dan laat lopen. Het enige wat ik nog zie is dat iemand met een rode zweetdoek onder zijn helm zijn handen in de lucht steekt op de plek waar ik de eindstreep vermoed. De enige die zo’n rode doek draagt is volgens mij Albert! Wanneer ik even later weer aansluit blijkt dat inderdaad Albert de gelukkig is vandaag. Charl kwam in de eindsprint nog heel dichtbij en had misschien kunnen winnen wanneer zijn eigen ploegmaat en ‘vriend’ hem met een flinke zwiep de berm in dwingt. Jan Kees wordt derde voor al die andere bikkels. Onder hen ook Richard die ik al voorbij had zien komen. Hij eindigt dus weer eens voor mij! Gefeliciteerd Richard!!
 
Daan
 
PS. De statistiken voor deze finale:
Afstand: 15,6 km
Tijd: 23m14s
Gemiddelde: 40,3 km/u