You are hereVlake

Vlake


By dommeled - Posted on 21 January 2011

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
24 Jul 17 leden Vlake 81 KM JohanBoe
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1122 Zwaar bewolkt 12 C W 5

Geef je op voor de JaVaDorit via de link links op deze site of mail naar rgoosens@hotmail.com !

 

MET EEN 'FRISSE BRIES' DOOR VLAKE!! 

 Grappig, de terminologie van het KNMI als het gaat om windkracht. Nu heeft geloof ik het KNMI deze termen niet zelf bedacht, maar ene meneer Beaufort! Volgens mij heeft die man nooit serieus gekoerst want anders zou hij het wel anders genoemd hebben! Op weg naar Vlake hadden wij als club deze 'Frisse Bries' recht op onze snuiter en het was inderdaad best wel fris maar persoonlijk omschrijf ik zo'n wind meer als gluiperige zuigwind!

 Maar goed, ik denk dat we net als vorige week weer in onze handjes mogen knijpen met het feit dat het ook deze ochtend weer helemaal droog bleef. Wel is het net als vorige week gewoon herfst hier voor de achterblijvers in Brabant en Zeeland! Amper 12 graden en heel veel wind: kracht 5 uit het westen. Maar een blik op buienradar leert ons dat het slechts een paar tiental kilometers ten noorden van ons flink aan het regenen is en dat ook voorlopig blijft doen. De band met neerslag schuift gelukkig voor ons niet zuidwaarts!

  De opkomst is zo op het 'hoogtepunt' van de vakanties hier erg magertjes. Slechts 16 fietsende leden en John Boer die de bus vandaag bestuurt. Gezien de wind en het soms bochtige parcours van vandaag, met name in de zeeuwse polders, een prima grootte zodat vandaag bijna altijd alle leden een plekje uit de wind konden vinden. Ik vermoed dat vandaag iedereen erg standvastig zijn plekje heeft vastgehouden want de animo om in het eerste gedeelte op kop te rijden was minimaal. Het zijn voorzitter René en ik die dus kilometers lang met zijn tweeën op de eerste rij rijden en het tempo zo vlak mogelijk proberen te houden. Pas wanneer we bij Krabbendijke zijn zie ik een nieuw gezicht naast me opdoemen: Mark de Kok neemt de kop maar rijdt dan vervolgens prompt de verkeerde kant op! Later zal hij toch zijn kilometers maken vooraan.

  Mark is volop in voorbereiding voor de triatlon in Noorwegen. Eén van de zwaarste varianten op dit gebied. In het fietsgedeelte maar liefst 4500 hoogtemeters. Ik vraag hem beleeft of hij misschien niet helemaal spoort?? Na Krabbendijke komen we in een wat meer open gedeelte van de route met wat meer draaien en keren. Hadden we tot nu toe voornamelijk de wind recht op kop, nu rijden we richting het dorp van tourheld Johnny Hoogerland meer noordwaarts en komt de wind van opzij. Nu moet ik af en toe de snelheid wat temperen zodat iedereen ook hier kan volgen!

 Daarna komen we al snel bij het dorpje, of beter gezegd gehucht, Vlake aan. Voor we het weten zijn we er al weer doorheen en even later buigen we zuidwaarts en gaan we het kanaal volgen. De hoge dijk rechts van ons vangt veel van de wind af hier zodat we een lekker tempo rijden. We steken de snelweg A58 via de Vlaketunnel over. We kijken naar de grote schepen die hier ter hoogte van Hansweert liggen. Daarna draaien we oostwaarts en gaan we eindelijk de wind van achteren krijgen. De wind die bij de start in Bergen nog ‘maar’ kracht vier was is inmiddels aangezwollen tot kracht vijf en vanaf nu houden we er een stevig tempo op na, op weg naar Waarde!

  Al die tijd heb ik in de voorste rijen gereden. Omdat Reinier er niet is besluit ik me eens af te laten zakken om alle koppies in me op te nemen van alle meerijdende leden. Om achteraf de presentielijst te kunnen invullen moet ik immers weten wie er allemaal zijn! Wanneer ik even achterom kijk om de laatste rijders in me op te nemen rijdt ik opeens over een steentje op de weg en lig ik bijna op mijn plaat! Gelukkig gaat het allemaal net goed en kan ik ‘gewoon’ op mijn fiets blijven.

  Even later zijn we bij de splitsing aangekomen en slaat de A links af voor een extra lusje terwijl de B rechtdoor gaat. Finale Ossendrecht dus met als grote voordeel dat de bus de hele rit achter de A blijft. Zodra we met de A terug zijn op de Zimmermanweg is het sein vrij! Al snel gaat de snelheid omhoog en voor sommigen het in de gaten hebben zijn ze al op achterstand gezet wanneer eerst René en later Rob de snelheid tot tegen de 60 km/uur opvoeren! Maar wat wil je ook met zo’n wind in de rug! Voor Richard en Ludy is de finale dus eigenlijk al over voor hij goed en wel begonnen is. Gelukkig voor hen rijden er vele groepjes en groepen toerrijders op ons parcours waar ze bij kunnen aanpikken.

  Het zijn nu Rob en John Mens die om beurten de snelheid opvoeren. Charl is attent terwijl ook ploeggenoten Perry en Frenk voorin zitten. Uiteraard is ook René waakzaam en het is dan ook moeilijk wegkomen in die eerste kilometers. Uiteindelijk is het John Mens die wegrijdt en even later Charl, wie anders?!, mee krijgt. Perry en Frenk stoppen af voor Charl en Rob en ik doen datzelfde voor John zodat al het achtervolgend werk voor René is. Zonder morren neemt hij die taak op zich en met een uiterlijk groot gemak houdt hij koplopers binnen handbereik. Over de 15 finale kilometers doe ik trouwens precies 20 minuten, een gemiddelde van 45 km/uur derhalve!!

  Helaas voor de koplopers Charl en John krijgt de laatstgenoemde een afloper. Charl twijfelt of hij door zal gaan maar wordt dan en rap tempo voorbij gereden door Rob die volgens afspraak bij het viaduct over de A4 het resterende gat dicht en mij in een zetel naar de laatste kilometer brengt. Al die tijd heb ik weinig tot niets hoeven doen en nu is het aan mij om al die inspanningen van eerst Rob en later René af te maken. Helaas laat mijn lichaam het nu afweten en ondanks dat mijn benen prima aanvoelen en best nog wel wat meer kunnen is het mijn borstkas die er de brui aangeeft. Ik kan gewoon niet meer zuurstof binnentanken en het is dan ook niet vreemd dat al vrij snel Frenk me voorbij komt. In zijn zog zie ik ook nog René aankomen en verder laat iedereen het lopen. René lukt het bijna nog om het gat naar Frenk dicht te rijden maar al dat sleurwerk zal hem toch nekken. Ook ikzelf laat het lopen zodat Frenk ondanks zijn opgeblazen kuiten voorop weet te blijven en zijn tweede voor dit seizoen bij mag schrijven. René wordt tweede en ik derde. Daarna is er best een gat naar de rest.

  Nu rijden we langzaam verder en wachten op Charl en Rob. John moet eerst zijn lekke band maken en Perry was al eerder gelost. Die zullen we dus pas later terug zien. Bij Hoogerheide wachten we op Richard en Ludy en rijden daarna gezamenlijk terug naar de plaat voor een verdiende bak koffie. René en ik verwelkomen om 12.00 uur een verslaggever van de Bergse Bode die ons wat komt vragen over de Reünie van 18 september as.

Daan van Dommele