You are hereOud en Nieuw Vossemeer

Oud en Nieuw Vossemeer


By dommeled - Posted on 21 January 2011

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
03 Jul 28 leden Oud en Nieuw Vossemeer 78 KM HylkeSib
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1119 Half bewolkt 17 C NW 4

Een diashow van de foto's van vandaag vind je hier

 

- - - - - - - - - - - -

 

  ZIGZAGGEN LANGS VOSSEMEREN.....

 

Het is alweer Juli! Vandaag rit 19 op de kalender en aangezien we dit jaar 36 clubritten hebben zijn we dus met de rit naar Vossemeren begonnen aan de 2de helft van het seizoen 2011! Het weer is wat onder het gemiddelde voor juli met een graad of 17. Maar het is in ieder geval droog en de prachtige wolkenvelden zorgen voor een mooi Hollands plaatje.

Zo'n 27 leden staan aan het vertrek en op het einde sloot ook Rob Franken nog aan en dus 28 leden op de lijst voor vandaag. Aan de ene kant is dat wat laag voor een rit van de Markies, aan de andere kant, als je bedenkt dat een man of tien in de Alpen zit of zat ivm de Marmotte dan valt het nog niet tegen. Ruben bestuurt de volgbus en net als vorige week blijkt dit toch niet zo gemakkelijk te zijn al sommigen soms wel denken! Maar daar later meer over. Eerst starten we deze dag vanaf de Boulevard zuidwaarts richting Mattenburg op weg naar de zuidkant van de Oesterdam.

 De wind was bij het opstaan vanochtend nog niet zo hard, een ruime 2 beaufort. Maar vanaf het moment dat we onze rit starten trekt ze opeens flink aan en krijgen we uiteindelijk een krappe kracht 4 voor onze kiezen. Omdat ze uit het noorden waait zal het even later op de Oesterdam nog flink aanpoten worden voor veel leden! Gelukkig wordt er vrij compact gereden waardoor iedereen zijn plekje vindt. Alleen wanneer we bij het gedeelte aankomen waar de weg versmald is in verband met de werkzaamheden aan de dam wordt het even lastig, voornamelijk omdat er nu net veel tegenliggers, vaak met hoge snelheid, ons tegemoet komen.

 Voorzitter René was eigenlijk ritcommissaris vandaag. Maar aangezien hij vandaag verstek moet laten gaan door de hinder van de valpartij van vorige week nam Jan Hermes de honneurs waar. Dat ging op zich prima. Helaas raakten we in de polders bij st Maartensdijk de bus kwijt omdat Jan Haverhoek zich bij Ruben meldde en we daarna net een afslag naar links namen. De bus schoot rechtdoor en daarna was het moeilijk om de groep weer te vinden. Juist op dat moment had Ivo het moeilijk en wilde eigenlijk in de bus stappen. Maar wachten op een bus die niet komt schiet niet op en dus besloot Ivo om maar weer verder te fietsen. Even later stond de club dus stil om op Ivo te wachten en om contact te zoeken met de bus.

De afspraak was dat de volgbus zou wachten na de brug bij de splitsing. Daar zagen we dan ook Ruben weer maar ook Rob Franken die via contact met de bus de groep eindelijk had weten te vinden! Hij zou met de B mee gaan. Ikzelf gaf op de brug nog even snel mijn jasje aan Arjan met de vraag om die aan de bus af te geven. Ik had het al een tijdje behoorlijk warm en was blij om in kort tenue verder te kunnen.

Zeven man maakt de keuze om rechtdoor te gaan en via de lange route de A-finale te rijden. Charl, Rob N, Frenk, Joop, net terug uit Frankrijk en volgens Reinier kanshebber voor de overwinning vandaag, Jan Kees, Piet van E en ikzelf peddelen op het gemak naar het begin van het vrije gedeelte. Het zijn Jan Kees en Charl die de club hier aanvoeren. Met het oprijden van het fietspad bij Heense Molen is het Jan Kees die direct het tempo opvoert. De wind is nog van opzij maar blijkbaar heeft iedereen er best zin in want vanaf nu komen we niet meer onder de 40 km/uur. Ondanks het ontbreken van René is het hetzlefde beeld als een week daarvoor: Rob, Jan Kees en ik voeren telkens het tempo op en worden dan vervolgens gecounterd door Frenk, Charl en Joop. Piet ziet het allemaal op zijn gemak aan vanaf de staart!

Eventjes zijn het Frenk en Rob die even los rijden voor de groep uit maar ook zij worden weer binnen gehaald. Dan gaat Jan Kees even op de pedalen staan en als ook hij weer wordt terug gepakt, volgens mij door Joop, ga ik op kop rijden. Er is absoluut geen sprake van een demarrage maar blijkbaar gaat men achter mij zitten kijken. Wanneer ik even later Charl achter me hoor zeggen dat we los zijn ben ik dan ook best even verbaasd maar zet wel direct een tandje bij! Charl heeft er ook zin in en direct wordt er goed gedraaid. Na enige tijd besluit ik eens achterom te kijken en zie dan dat we al een leuk gaatje hebben. Charl draait nog steeds goed mee en dus besluit ik het serieus te gaan proberen. Vanaf nu gaat de snelheid flink omhoog en de teller wijst constant rond de 48 km/uur aan! Knappe man die ons nu even terugpakt!

Bij de Zwarte Ruiter keren we richting de Rubeerdijk. Hier is het onverwachts druk met veel fietsers en overig verkeer. We komen er moeizaam langs en merken dan dat de wind weliswaar niet meer zo lekker van achteren komt maar dat we toch voldoende snelheid blijven houden. Charl en ik wisselen elkaar nog steeds zeer voorbeeldig met korte overnames af. Kortom, de samenwerking is uitstekend! Op deze wijze rijden we in de richting van Halsteren en komen nog steeds veel tegenliggers op ons pad tegen. Het is goed opletten geblazen, met name in de chicane vlak voor de finish. Ik besluit voor mezelf om gewoon goed te blijven rouleren en er een niet al te lange sprint van te maken. Waarom weet ik eigenlijk niet, maar ik voel me prima en voor mijn gevoel ben ik beslist niet kansloos! Uiteraard weet de slimme vos Charl in tweede positie te komen. Ik concentreer me en luister scherp tot ik Charl hoor aanzetten. Ik maak dan de fout om te zwaar te schakelen. Als ik eindelijk wat achter me hoor zet ik volle bak aan en voor ik het weet lig ik opeens met mijn hele lijf boven op het stuur en kan ik me ternauwernood overeind houden. Op het moment dat ik kracht ging zetten liep mijn ketting voor van het grootste blad af waardoor ik dus bijna onderuit ging......

Een gemiste kans dus maar het eerste waar ik aan denk is dat ik geluk heb gehad dat ik niet tegen het asfalt gekwakt ben! Ik kom er dus heelhuids vanaf en dat is het belangrijkste!! Charl wint uiteraard. Op gepaste afstand, volgens Frenk was het minstens een minuut, wordt Rob derde. We wachten even tot de bus aangesloten is en rijden dan terug naar de Kajuit voor een verdiend bakje koffie of thee!

Bij de B is het Richard die wint voor Frank en Arjan. (Zie verslag hieronder)

Daan van Dommele.

 

- - - - - - - - - - - - - - - -  

Verplicht nummertje

 

Alhoewel ik niet, zoals wel bekend, een groot liefhebber ben van verplichte verplichtingen besef ik me wel dat je er soms niet onderuit kan. Omdat de kennelijk wat oudere afspraak over wie er wanneer een stukkie moet schrijven nog wel in mijn inmiddels wat verminderend geheugen zit, hierbij dus toch een paar woordjes over de B finale van afgelopen Zondag.

 

Het grint is dit jaar kennelijk in de aanbieding. De wind kost dit jaar veel (energie).

 

Mede daardoor ging het eerste deel van de rit me minder makkelijk af als verwacht (en gehoopt).

 

Het maakte mijn besluit om niet met het (erg kleine) groepje A-renners mee te gaan een stuk makkelijker.

 

Omdat er bij de B toch een aantal erkende hardrijders gesignaleerd waren ,besloot ik om een beetje vooraan te beginnen en dan maar, geheel tegen mijn gewoonte in, te kijken hoe het allemaal zou gaan lopen.

 

Natuurlijk waren er eerst de gebruikelijke demarrage”s van John v/d A…nee sorry van John van Broekhoven.

 

Toen deze problemen waren opgelost , inmiddels waren we al halverwege de Rubeerdijk, zag ik opeens de locomotief van de Brabantse Amateur Spoorwegen ( de B.A.S.) langs komen. Alhoewel al weer enige tijd geleden, wist ik me toch het gemak er van te herinneren en besloot ik meteen om mijn wagonnetje er weer bij aan te haken. Ik was niet de enige, want toen ik achterom keek, leek het wel de Betuwelijn, zoveel hadden er besloten om hun fietsje met een wagonnetje te laten vervoeren.

 

Gelukkig werd de spoorlijn goed vrijgehouden van de vele deelnemers van de Brabantse boerderij fietsroute.

 

De locatief reed, onder constant stoom uitblazen, met volle kracht en een snelheid van boven de 40 per uur door in de richting van Halsteren .Tot dat in de buurt van het viaduct kennelijk de kolen op waren.

 

Wat nu, schoot er door me heen. Veel tijd was er niet meer. Gelukkig zag ik dat er toch iemand het initiatief overnam. Ik herkende hem wel en wist dat hij altijd graag alleen een stukje voor de groep uit rijdt.

 

Dit leek me op dit moment in de wedstrijd toch niet zo’n goed idee en hoewel het toch nog een aardig eindje naar de remise was besloot ik om nou voor eens en voor altijd een eind te maken aan dat alleen voorop rijden.

 

En zo denderde ik over hem heen de remise in.

 

Heb ik toch nog een stukkie op kop gereden.

 

PS

 

Geen idee wie er twee en drie waren, maar aan de koffie hoorde ik dat het vermoedelijk Frank en Arjan waren.