You are hereJubileumrit Limburg

Jubileumrit Limburg


By dommeled - Posted on 21 January 2011

Datum # Leden Route Afstand Chauffeur Ritkapitein
19 Jun 26 leden Zaterdagrit 90 KM
WeekendNr Weer Temp Windrichting Windkracht
1117 Zwaar bewolkt 16 C ZW 4

JUBILEUMWEEKEINDE PART 2: DE REGEN DIE MAAR NIET KWAM….
 
Fotoalbum van het jubileumweekend vind je hier
 
Het is iets na half acht in de morgen. Het slaperige hoofd van mijn kamergenoot Pierre verschijnt boven mijn bed. Tja, dan ben je in één keer wakker! Om acht uur is het ontbijt en dus is het tijd om op te staan. Corrie en Rob liggen op de banken van het zitgedeelte van onze caravan; blijkbaar was het anderhalfs-persoonbed niet comfortabel genoeg! Met de nodige herrie worden zij wakker gemaakt en even later gebeurt hetzelfde met Sjel en Arjan die in de andere kamer-met-stapelbed geslapen hebben.

Hoewel mijn stapelbedplekje niet de meest luxueuze plek is heb ik toch goed geslapen. Misschien wat te kort maar al met al voel ik me niet echt moe. Ik schiet mijn normale kleren aan en iets na achten verplaatst onze groep zich naar de kantine waar we het ontbijt besteld hebben. Hier staat al een rij aangesloten bij het buffet. Ik zie Richard als eerst aan tafel aanschuiven met een goed gevuld bord. Het buffet is inderdaad goed verzorgd en ruim voldoende! Diverse soorten brood, een ruime keus aan beleg en meerdere soorten drank bieden iedereen wat wils! Ik vul mijn bord ook ruim en kies een vrij plekje aan een van de tafeltjes. Omdat de geplande start pas om 10:00 uur is hebben we ruim de tijd. In de tussentijd gaan o.a. René en Joop een finishlijn trekken boven aan de Camerig, de finale klim voor vandaag.

Om kwart voor tien regent het opeens weer. We waren vanochtend wakker geworden met een geheel bewolkte hemel en iedereen was niet hoopvol gestemd als het om de regenkans voor vandaag ging. Uiteraard hoopten we op het beste maar dat we vandaag nat zouden worden leek ons wel duidelijk. Het was dan ook geen gepopel van overenthousiaste leden die snel op pad wilden, integendeel. Bij ons in de caravan hadden we de kachel aangedaan en was het aangenaam vertoeven. De lucht van massageolie hing indringend in de lucht en de regenjasjes waren gepakt. Even na tienen gingen we dan toch van start nadat we hadden besloten om vandaag geen volgbus mee te nemen. Gisteren was ons dat slecht bevallen want Limburg is op zich een mooie provincie, maar met een grote groep plus volgwagen rondrijden is bijna niet te doen. Dat zouden we ook vandaag weer ervaren!

Vanaf de camping slaan we rechtsaf en gaan eerst op weg naar Gulpen. Overal langs de kant van de weg staan kleine, ik zal ze maar vaandels noemen. Niemand heeft enig idee wat dit betekent maar we zullen al snel weten dat het voor ons het nodige oponthoud en omrijden zal opleveren! Bij Wijlre slaan we af op weg naar Gulpen. Hier zou een mooie klim gedaan worden maar we worden, en niet voor het laatst die dag, tegengehouden door de organisatie van een plaatselijk evenement? Er zit niets anders op dan een andere uitweg te zoeken en die wordt gevonden in een korte maar zeer steile omleiding. Het ratelen van derailleurs is het gevolg en iedereen staat bijna geparkeerd! Daarna is het afdalen naar Partij om van hieruit de eerste berg van faam aan te doen: de Eyserbosweg!

Aangezien we zonder volgbus rijden besluit ik om achteraan de boel in de gaten te houden. Voor me zie ik de groep redelijk compact naar boven ploeteren. Al snel zakken de mindere klimmers uit om op eigen tempo boven te komen. Ik nestel me in het wiel van Jan Hermes die met een hartslag van rond de 180 op het kleinste verzetje flink zwoegt. Voorzitter René maakt hier foto’s. Na deze lekkere bult gaan we verder naar de Fromberg. Nog geen twaalf uur eerder waren we hier ook al overheen gegaan. Wederom hebben we hier een zeer stevige wind in de rug wat het klimmen er wel iets gemakkelijker op maakt. Daarna afdalen en rijden we vlak langs de camping! Juist hier is het de eerste lekke band van vandaag: voorzitter René kan zijn handen vuil maken en staan we stil om op hem te wachten.

Daarna gaan we op Valkenburg aan. Alle bergjes hier laten we links liggen en we rijden door naar Terblijt. In Geulhem krijgen we weer een klassieker onder de wielen. Bovenaan gekomen rijden we langs café ’t Voske, een bekende plek voor ons omdat we hier altijd starten bij onze zaterdagrit in oktober! Vervolgens rijden we richting Maastricht met een lekker afdaling. Hier voelen we net als gisteren dat de wind er flink op los blaast. Je moet je stuur goed vasthouden en opletten om niet met hoge snelheid weg geblazen te worden! Onderaan slaan we linksaf om richting Bemelen te rijden.

Nu krijgt Corné met pech te maken. Was het gisteren zijn bus die hem de rit voortijdig moest laten beëindigen, nu was het zijn achterderailleur die achterstevoren in zijn achterwiel kwam. Het resultaat was echter hetzelfde: hij kon niet verder meer. Na wat heen en weer gesteggel over taxi’s reden Renzo en Peter terug naar de camping om de bus van Hermes Fietsplus te gaan halen. Even daarvoor hadden we weer van onze route moeten afwijken omdat de plaatselijke harmonie de volle breedte van de weg die we in wilden slaan blokkeerde. Een mooie lus langs de plaatselijke steengroeve werd ons zo ontnomen helaas.

Nog maar goed en wel weer op gang stonden we wederom voor een wegafzetting. Een forse dame hield ons pertinent tegen en weer konden we zoeken naar een alternatieve route! Om moedeloos van te worden. Even later stonden we ook stil om te schuilen voor een korte maar hevige plensbui. Tot dan toe was het gewoon droog gebleven hoewel de soms natte wegen ons duidelijk maakten dat we geluk hebben gehad. Op deze manier lagen we wel achter op het schema en aangezien sommige vaders toch wel graag enigszins bijtijds thuis wilden zijn ivm vaderdag werd besloten om de route aan te passen en direct naar de slotklim door te steken. We reden nu over mooie nieuwe stukken asfalt. Dat was af en toe wel oppassen wanneer deze nat waren. Maar gelukkig bleef iedereen overeind en ook het aantal lekke banden was minimaal gelukkig.

Onderaan de slotklim hebben de belangrijke kanshebbers zich al vooraan gemeld. René laat hier al blijken dat hij vandaag geen ambities heeft om mee te strijden voor de overwinning en wenst me succes. De Camerig is geen al te zware berg. Zowel lengte als stijgingspercentage zijn beperkt. Maar het is een brede overzichtelijke klim en dus goed geschikt voor ons als club! Het zijn Michel en Frank Tack die de klim openen. Die laatste vooral met het doel om voorin te zitten en eventueel zo lang mogelijk aan te pikken wanneer de snelheid omhoog zou gaan. Resultaat is dat het al snel gezapig gaat en het wachten is op een eerste uitval. Ikzelf twijfel of ik me op kop zal nestelen. Maar lang hoef ik niet te denken want zijn het Rob en Johan die versnellen. Ruben sluit snel aan en met zijn drieën nemen ze wat afstand. Ikzelf blijf gewoon tempo draaien en kijk het verder even aan.

Al snel waaiert Ruben eraf. Voor hem is het tempo blijkbaar toch te hoog. Zijn tweede plek vorig jaar in de Ardennenrit had hem blijkbaar wel de inspiratie gegeven om mee te gaan maar de benen dachten daar anders over! Ik ga over hem heen en constateer dat het gat niet groter wordt. In mijn wiel hoor ik nog iemand hijgen. Het is Joop die zo lang mogelijk probeert aan te haken aan mijn karretje. Bij het restaurant is het steilste stuk achter de rug en verhoog ik mijn snelheid. Nu volgt de afslag naar het tweede gedeelte van de klim die minder zwaar is dan tot dan toe. Even later volgt een haarspeld en voor het eerst kijk ik naar achteren om te zien dat er een flink gat is tussen mijzelf en de rest. Een blik naar voren leert me dat Rob weg gesprongen is bij Johan en dat ik op die laatste aan het inlopen ben. Johan pakte de haarspeld aan de buitenkant terwijl ik de binnenkant pak en nu bijna in zijn wiel zit. Rob rijdt inmiddels zo’n 100 meter voor ons. Ik twijfel of ik erop en der over zal gaan. Uiteindelijk neem ik plaats in zijn wiel. Johan zet dan even aan en voor ik kan reageren zie ik een streep onder mijn wielen doorschuiven. Blijkbaar zijn we boven?
Rob was dus als eerste voor Johan en mijzelf. Daarachter is het Perry die ik als eerst tegenkom wanneer ik weer terug richting de streep rijd. Al vrij snel is iedereen boven en groeperen we ons om terug naar de camping te rijden. Die ligt echter nog zo’n 15 kilometer van ons vandaan. Vanaf nu zal het wat moeilijker blijken om de groep bij elkaar te houden. Iets wat we binnen de TC wel vaker zien na bv een tijdrit! Maar al met al was het een leuke rit. Jammer van het vele stoppen onderweg door diverse oorzaken. Limburg is heel mooi om te fietsen, maar voor een grote groep is het niet altijd even handig helaas. In de laatste paar kilometer in het min of meer vlakke Geuldal komt de nog steeds stevige wind van opzij en breekt het soms eventjes. Dit komt waarschijnlijk ook omdat de rijders vooraan de donkere wolken voor zich zien die zich samenpakken. In de laatste drie kilometer gaat het dan ook daadwerkelijk wat regen maar gelukkig niet al te hard zodat we in ieder geval niet drijfnat thuiskomen.

Camping Schonbron was heel coulant geweest en we mochten niet alleen zaterdag al eerder de caravans in, ook vandaag mochten we langer blijven zodat we comfortabel konden omkleden en douchen. Jammer was wel dat toen ik klaar met douchen was, bleek dat meer dan de helft van de leden al naar huis was. Een heel leuk weekendje eindigde zo wel een beetje ongestructureerd. Sjel, Pierre en ik namen onze tijd en dronken in de kantine van de camping nog een colaatje en aten een kroketje. Om zes uur reden we uiteindelijk Bergen weer binnen en was ik weer thuis! Organisatie: van harte bedankt!

Daan van Dommele.